ارزیابی نقش مدیریت روستایی در پایداری روستاها مطالعۀ موردی دهستان دستجرده (شهرستان طارم)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22111/gdij.2018.4129چکیده
توسعۀ پایدار روستایی فرایندی است که بهبود شرایط محیط روستا، توأم با بهبود زندگی روستاییان را ضمن حفاظت از محیط زیست روستا درنظر دارد. در توسعۀ پایدار روستایی پرداختن به جایگاه و نقش مدیریت روستایی از الزامات توسعه است. هدف تحقیق حاضر بررسی نظام مدیریت روستایی در بهبود پایداری توسعۀ روستایی در ابعاد مختلف است. جامعۀ آماری شامل خانوارهای روستایی دهستان دستجرده در شهرستان طارم است (7309N=) که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونهگیری تصادفی ساده، 324 خانوار بهعنوان نمونه انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بود. برای تحلیل اطلاعات از آزمونهای t تکنمونهای، تحلیل واریانس، رگرسیون خطی و تحلیل مسیر استفاده شد. یافتهها نشان میدهد که بیشترین عملکرد مدیران محلی در زمینۀ بُعد فضایی-کالبدی بوده است؛ بهطوریکه مدیران محلی در زمینۀ همکاری با مسئولان و در رابطه با احداث و ایجاد معابر جدید در روستا، بهسازی و نوسازی معابر، ایمنسازی واحدهای مسکونی ازطریق صدور مجوز ساخت، نظارت بر ساختوساز، توسعه و بهبود فضای روستا، افزایش روشنایی معابر روستا و همکاری با مدیران و مسئولان مربوط در زمینۀ اجرای طرح هادی روستایی عملکرد خوبی داشتهاند و پایینترین عملکرد مدیران محلی مربوط به بُعد اقتصادی بوده که در این زمینه توفیق چندانی نداشتهاند و عملکرد آنها در سطح پایینی ارزیابی شد؛ بنابراین میتوان گفت که از مهمترین علل عملکرد ضعیف مدیران محلی در سایر ابعاد، مربوط به محدودیت حیطۀ وظایف مدیران محلی است