ارزیابی وضعیت مدیریت شهری کلانشهرها مبتنیبر شاخصهای حکمروایی مطلوب شهری مورد مطالعه: کلانشهر تهران
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، عضو هیأت علمی دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22111/gdij.2018.4003چکیده
بحث حکمروایی شهری در چند سال گذشته به یکی از موضوعات اصلی پژوهشهای شهری تبدیل شده است. در این راستا این پژوهش به دنبال بررسی و ارزیابی مدیریت شهری کلانشهر تهران بر مبنای شاخصهای حکمروایی مطلوب شهری و تعیین و اولویتبندی شاخصهای موثر بر حکمروایی مطلوب شهری در کلانشهر تهران میباشد. برای دستیابی به این هدف با تکمیل پرسشنامه به حجم نمونهای برابر با 400 نفر از شهروندان به این موضوع پرداخته شده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها نرمافزار SPSS و آزمون آماری T-TEST و تحلیل رگرسیون چند متغیره مورد استفاده قرار گرفته است. روش پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی میباشد و اطلاعات لازم از طریق منابع کتابخانهای و پیمایشی به دست آمده است. نتایج به دست آمده نشان میدهد که مدیریت شهری کلانشهر تهران از نظر شهروندان نسبت به شاخصهای پاسخگویی، مسئولیتپذیری، قانونمندی و کارآیی و اثربخشی در وضعیت خوبی قرار دارد و از لحاظ شاخصهای مشارکت، شفافیت، توافق جمعی و عدالتمحوری در وضعیت مناسبی قرار ندارد؛ همچنین با ترکیب همه شاخصها باهم وضعیت کلی مدیریت شهری کلانشهر تهران از لحاظ این شاخصها مورد ارزیابی قرار گرفت که از این حیث این مدیریت با سطح مطلوب حکمروایی شهری فاصله دارد؛ نتایج مربوط به اولویتبندی شاخصها از نظر شهروندان نشان داد که شاخصهای مشارکت، قانونمندی، مسئولیتپذیری و پاسخگویی بیشترین تأثیر را در سطح حکمروایی مطلوب شهری در کلانشهر تهران دارند. در نهایت نیز با توجه به یافتههای تحقیق پیشنهاداتی برای بهبود عملکرد مدیریت شهری در راستای حکمروایی مطلوب شهری و اجرای این رهیافت در مدیریت شهری کلانشهر تهران ارائه شده است.
