مدیریت راهبردی توسعه گردشگری تفرجی شهرستان شهریار با اتکا به مدل PESTEL
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری، دانشگاه تهران
2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jut.2020.287102.698چکیده
گردشگری تفرجی را میتوان یکی از کمهزینهترین انواع گردشگری نام برد. همچنین در گردشگری تفرجی یا همان روزانه میتوان گردشگریهای متفاوتی را جای داد مانند گردشگری کشاورزی، گردشگری شهری و گردشگری روستایی و... که میتوان در یک گشتوگذار روزانه از آن لذت برد. منطقه موردمطالعه در این تحقیق شهریار است که با روستاهای خود پیوند نزدیک دارد و همچنین دارای باغات فراوانی در داخل خود شهر نیز میباشد. اما این باغات نیز با توجه به درخواست افراد برای مسکن و سایر نیازهای شهری روزبهروز از بین رفته است. ازاینرو میتوان پیوندی از گردشگری شهری، روستایی و کشاورزی را داشت و از ترکیب این سه نوع فعالیت گردشگری برای پیشبرد منطقه در زمینه گردشگری استفاده کرد تا بتوان جلوی تخریب باغات و اراضی مستعد کشاورزی را گرفت. ازآنجاکه این پژوهش به دنبال شناسایی راهکارهای رونق گردشگری تفرجی بوده است، در زمره پژوهشهای توصیفی-پیمایشی قرار میگیرد و با بهرهگیری از مدلهای SWOT و PESTEL مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. همچنین عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فناوری، محیطزیستی و حقوقی مؤثر بر توسعه گردشگری تفرجی مورد تحلیل قرارگرفته و طبقهبندیشده است و به این نتیجه نشان داد شهریار پتانسیل گردشگری تفرجی را دارد و بهینه در محدوده راهبرد تهاجمی قرار میگیرد.