بررسی رابطه بین احساس تعلق اجتماعی و خودپنداره با مشارکت اجتماعی (مورد مطالعه: حوزه جغرافیایی شهر اهواز)
نویسندگان
1 استاد، گروه جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه جامعه شناسی سیاسی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.
3 استادیار، گروه جامعه شناسی سیاسی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2025.356863.3835چکیده
مشارکت امروزه یکی از شاخص های رهبری و بلوغ سازمانی جامعه محسوب می شود. مشارکت علاوه بر اینکه باعث موفقیت مردم در فعالیت های خودگردان و خود تنظیمشان می شود، اعتماد، مهارت ها و دانش مردم را که محصول نهایی مشارکت است افزایش می دهد. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین احساس تعلق اجتماعی و خودپنداره با مشارکت اجتماعی بود. جامعه آماری در این تحقیق شامل افراد 60-18 ساله و روش نمونه گیری چند مرحله ای یا تلفیقی می باشد. جهت گردآوری داده ها از روش پیمایشی و پرسشنامه استفاده شده است. نتایج آماری نشان داد به طور کلی مشارکت اجتماعی زنان بیشتر از مردان بوده است. بین متغیرهای مستقل احساس تعلق اجتماعی و احساس خودپنداره و متغیرهای زمینه ای( سن، جنس، وضعیت تاهل) با متغیر وابسته مشارکت اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین مشارکت اجتماعی متاهلین، مجردین و رده سنی افراد تفاوت معناداری وجود نداشت. بنابراین بین جنس و سن با مشارکت اجتماعی شهروندان رابطه ای وجود نداشت.
