واکاوی و تحلیل شگردهای نوزایی در مضمونپردازی داستانهای کوتاه «سمیره عزام» با تکیه بر بوطیقای روایتشناسی فرمالیسم
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 استاد گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 مدرس گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22126/rp.2022.7107.1452چکیده
بدون تردید ژانرهای ادبی برای حفظ جذابیّت، پویایی و در نهایت اثرگذاری بر مخاطب - به مثابه غایت هنر- نیازمند نوآوری و نوجوئی در جنبه های مختلف ساختار و محتوا هستند و در این راه باید ساخت مایه خود را بر به کارگیری تکنیکهای خلّاقانه و نو بنا کنند. شکلوفسکی منتقد شکل گرای روسی از این نوبهنوشدن و حرکت در راستای زیباآفرینی بر اساس معیارهای نو و مخاطب پسند با عنوان آشنایی زدایی یاد میکند و معتقد است شاعر یا نویسنده باید با کمک تمهیدات زیباشناختی و صناعات نوین هنری، نوشته اش را به گونه ای تازه وغریب به مخاطب ارائه کند. در این راستا پژوهش حاضر تلاش دارد با واکاوی سطوح مختلف پیرنگ سازی مطمحنظر فرمالیستها در سطح درونمایهایِ داستانهای کوتاه «سمیره عزام» نویسنده معاصر فلسطینی، جلوههای مختلف خلاقیّت و مؤلفه های نوجویانه او را در پرداخت این عنصر اساسی، تحلیل و تبیین نماید. بررسیها نشان میدهد که وی در بسیاری از داستانهایش توانسته است با به کارگیری ترفندهای ابداعی و ساختارشکنانه مانند شگردهای فراداستانی، گزینش موضوعات و مفاهیم مردانه و روایت آنها در فضایی عاطفی، تخطی از اصول پیرنگ متعارف و سنتی، کاربست خلّاقانه و ترکیبیِ اقسام مهجور و مألوف زاویه دید، ضمن گشودن دریچه ای تازه بهروی داستان نویسی زمان هاش، درونمایه را تحت تأثیر قرار داده، آنرا به گونه ای بدیع و نونَوار به خواننده عرضه نماید.