میزان آلودگی به Toxoplasma gondii در ماکیان خانگی و پرورش صنعتی در شهر اصفهان در سال 1399

نویسندگان

1 مربی، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 استاد، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

5 استاد، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v39i638.14259
چکیده

مقدمه: تک یاخته‌ی Toxoplasma gondii، انگلی بیماری‌زا و زئونوز است. میزبان اصلی آن، گربه و میزبان واسط آن مهره‌داران خون‌گرم می‌باشند. این تک یاخته، می‌تواند باعث علایم شدید در انسان شود، اما در ماکیان، به طور معمول بدون علامت است. شیوع Toxoplasma در ماکیان به علت نحوه‌ی تغذیه، شاخص مهمی از میزان پراکندگی اووسیت‌ها در محیط است. همچنین، مصرف گوشت ماکیان به صورت خام یا نیم‌پز، می‌تواند منجر به ایجاد عفونت در انسان و سایر حیوانات شود. بنابراین، در این تحقیق، آلودگی ماکیان اصفهان به انگل Toxoplasma gondii، مورد بررسی قرار گرفت.روش‌ها: از سه گروه ماکیان پرورش خانگی، گوشتی و تخم‌گذار صنعتی، هر کدام 60 نمونه‌ی خون لخته جمع‌آوری شد. بر روی نمونه‌ی سرم جدا شده، آزمایش سرولوژی (Microscopic agglutination test یا MAT) انجام شد. آنتی‌بادی‌های اختصاصی Toxoplasma gondii با استفاده از این آزمایش سنجش شد. سپس، نتایج به دست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: با انجام آزمون سرولوژی MAT، در پرورش خانگی یا بومی تعداد 20 نمونه، در گوشتی صنعتی 15 نمونه، و در تخم‌گذار صنعتی 30 نمونه مثبت گردید. بنابراین، فراوانی نسبی در پرورش خانگی 3/33 درصد، در گوشتی صنعتی 0/25 درصد و در تخم‌گذار صنعتی 0/50 درصد به دست آمد که با انجام آزمون 2χ و محاسبه‌ی 050/0 > P بین سه گروه از نظر سرولوژی تفاوت معنی‌داری وجود داشت.نتیجه‌گیری: درصد قابل توجهی از ماکیان خانگی و صنعتی به Toxoplasma gondii آلوده بودند. بنابراین، لازم است اقدامات پیش‌گیرانه‌ای برای تهیه‌ی غذاهای بی‌خطر برای حیوانات مهره‌دار و انسان انجام شود.