امکانسنجی فقهی استیلای بشریت بر ماه، جایگاه برنامه فضایی آرتمیس و چالشهای حقوقی آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 استادیار، گروه حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
doi
10.22034/ejs.2023.408049.1491چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر دین را در تعامل با علم و همچنین اراده انسان را تحت اراده خالق هستی، در زیستی شایسته و توأم با انس در خلقت واسعه الهی مورد شناسایی قرار داده است و در وجهی دیگر و از سوی فناورانه، برنامه فضایی آرتمیس را آغازگر حضور تأثیرگذار در فضای ماورای جو میداند.مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نظری و روش آن به صورت توصیفی-تحلیلی است و ابزار گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای بوده است.یافته ها: رابطه ای که یا بر بستر تعامل شکل میگیرد یا در ذات خود تفاوت را بر میگزیند یا در تقابل قرار میگیرد. از آیه سی وسوم سوره الرحمن، نفوذ و استیلای نوع بشر بر فضا و چگونگی رابطه علوم و فناوری های فضایی با دین قابل استنتاج است.ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.نتیجه گیری: واکاوی چالش های پیش روی استیلای انسان بر ماه از جمله اکتشاف و استخراج از منابع طبیعی، رعایت حقوق مالکیت فکری، رعایت حقوق بشر، حفاظت از محیط زیست و میراث فرهنگی و طبیعی به این نتیجه رسیده است که تنها راه تضمین حقوق بین الملل فضایی حاکم بر ماه باور عملی به اصل میراث مشترک بشریت بودن آن است.