واکاوی شبهه دور و مصادره به مطلوب بر ادله اصالت وجود
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.30513/ipd.2021.1297چکیده
فلسفه اسلامی با مبانی هستیشناخت، اساسیترین پایههای الهیات عقلانی را پایهریزی کرده است. تشکیک و تردید در این اصول، لطمه جبرانناپذیری بر الهیات به معنای اخص وارد میسازد و آن را وارد مسیر دیگر با نتایج دگرگون میسازد. در بین همه اصول محوری هستیشناخت، اصالت وجود نقش برجسته، نمایان و بیبدیل دارد. حکمت متعالیه با شناخت نقش مؤثر این اصل، به تثبیت آن پرداخته است. مخالفان با آن، بر اثر برخی نتایج ناسازگار با پیشفرضهایشان، همانند وحدت وجود، به خدشه و القاء شبهه در ادله آن روی آوردهاند. عمدهترین شبهه، اتهام دور و مصادره به مطلوب از سوی طیفی به ظاهر نامتجانس اعم از فلسفهستیزان و برخی تفکیکگرایان با روش جدلگرایانه است. در این فرصت به چهار دلیل، عطف توجه خواهد شد که در مظان این شبهه قرار گرفته است. این ادله عبارتاند از: برهان خیریت وجود، برهان مبتنی بر تفاوت آثار وجود خارجی با وجود ذهنی، برهان مبتنی بر امتناع تشکیک در ماهیت، و برهان حرکت اشتدادی. با طرح مفاد و مطلوب این ادله، محتوای شبهه نیز نسبت به آنها محک زده خواهد شد. واکاوی نشان از این دارد که شبههزایی ناشی از عدم توجه کافی به مبادی این ادله است.