جستاری در شخصیتپردازی ادبیات کودک کامل کیلانی با تمرکز بر مجموعه عشر قصص او
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات، دانشگاه فرهنگیان تهران، ایران.
doi
10.22126/rp.2022.5674.1252چکیده
در گذشته در جهان عرب، گاهی مضامین اخلاقی داستانگونه، بهصورت شعر و گاهی بهصورت نثر ارائه میشد؛ امّا در عصر حاضر این جریان جنبه آموزشی و تربیتی به خود گرفته و فن جدیدی به نام «ادبیات کودک» پا به عرصه وجود نهاده است. در میان کشورهای عربی میتوان مصر را پیشتاز این نوع ادبی دانست، نبوغ کسانی چون کامل کیلانی بهخوبی این ادعا را به اثبات میرساند. پژوهش حاضر کوشیده است به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر مجموعه عشر قصص کیلانی به بررسی جنبههای مختلف شخصیتپردازی در آثار کودک وی بپردازد. دستاورد پژوهش، بیانکننده آن است که شخصیتپردازی بهعنوان یکی از عناصر داستان، در آثار کودک کیلانی بیشتر به شکل مستقیم است. او برای شخصیتهای اصلی بیشتر از عنصر راوی، گفتوگو و برای شخصیتهای فرعی بهصورت غیرمستقیم از گفتوگو، توصیف رفتار و چهره و بیان رفتار درست استفاده میکند. داستانهای کودک او دربرگیرندۀ اهداف فکری، تربیتی، آموزشی و اخلاقی، اهداف واژهشناسی و زبانی و مضامینی مانند امانتداری، صداقت و راستگویی است.