تحلیل رابطه موسیقی و نفس انسان با تأکید بر علمالنفس سینوی
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه و حکمت دانشگاه شاهد تهران
doi
10.30513/ipd.2021.861.1078چکیده
بیشک باید تاریخ موسیقی را با تاریخ حیات بشری مقارن دانست؛ چرا که از دیرزمان، گونههای متنوعِ موسیقیِ برآمده از متن طبیعت با جوامع بشری همراه بوده است. موسیقی را در یک نگاه کلی میتوان به طبیعی و هنری (مصنوعی) تقسیم نمود. ابن سینا از بزرگترین اندیشمندان و نامآوران فلسفی بوده که در مکتوباتش از موسیقی هنری به تفصیل سخن گفته و همین خود، آرای او را در معرض نقد و نظرهای افزونتری قرار داده است. با این همه، ظرفیتهای فلسفۀ بوعلی در بیان تأثیرات موسیقی بر احوال نفس انسان، چندان آشکار نشده است. پرسش اصلی این نوشتار آن است که رابطه موسیقی و نفس انسان با نظر به علمالنفس سینوی چگونه است؟ نگارنده در رویآوردی توصیفی تحلیلی و با تأکید بر مبانی علمالنفس سینوی به این نتیجه دست یافته که موسیقی هنری با تأثیر مستقیم خود تنها نفس نباتی و حیوانی در انسان را مورد هدف قرار میدهد و اغلب با تأثیرات افراطی و تفریطی خود بر این قوا، عقل نظری و عملی او را نیز به گونهای غیر مستقیم دستخوش این آشفتگیها میگرداند.