مروری بر اکوکاردیوگرافی در سکتههای مغزی

نویسندگان

1 استادیار، مرکز تحقیقات فشار خون، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v39i632.13451
چکیده

ارزیابی مکانیسم سکته‌ی مغزی، یک مرحله‌ی مهم تشخیصی در بررسی بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی ایسکمیک است. تخمین زده شده است که آمبولی کاردیوژنیک، عامل ایجاد کننده‌ی 30-15 درصد از کل موارد Ischemic stroke (IS) است. همچنین، نزدیک به 30 درصد بیماران IS نیز سکته‌ی مغزی آمبولیک با علت نامشخص (Embolic stroke of undetermined source یا ESUS) می‌باشد. انواع اختلالات قلبی از جمله آریتمی‌ها (فیبریلاسیون دهلیزی)، ترومبوس بطنی و شریانی، بیماری دریچه‌ای قلب، تومورهای قلبی، آندوکاردیت، نقایص دهلیزی و بطنی و کاردیومیوپاتی‌های دهلیزی و بطنی، می‌تواند باعث سکته‌ی مغزی کاردیوآمبولیک شود. همچنین، اگر چه قوس آئورت یک ساختار قلبی نیست، اما به طور معمول با بررسی‌های قلبی ارزیابی می‌شود. اکوکاردیوگرافی ترانس توراسیک و ترانس‌ ازوفاژیال، روش‌های تشخیصی گسترده‌ای برای ارزیابی، تشخیص و مدیریت سکته‌ی آمبولی و ESUS، آمبولی سیستمیک و ریوی هستند. این مقاله، منابع قلبی با خطر پایین و بالای سکته‌ی مغزی آمبولیک را مرور می‌کند و در مورد نقش هر دو نوع اکوکاردیوگرافی در بالین بحث می‌کند.