چشمانداز مسئولیت حمایت در کنیا و بازتاب آن بر جامعه بینالمللی
نویسندگان
1 استاد، عضو هیئت علمی گروه حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
3 دانشیار، عضو هیئت علمی گروه روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
4 استاد، عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22034/ejs.2023.408326.1497چکیده
زمینه و هدف: مسئولیت حمایت شامل مسئولیت پیشگیری، واکنش و بازسازی است. در این پژوهش چشمانداز مسئولیت حمایت در کنیا و بازتاب آن بر جامعه بررسی میشود. مواد و روش ها: روش انجام پژوهش توصیفی-تحلیلی است.ملاحظات اخلاقی: در انجام پژوهش اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافته ها: مسئولیت حمایت شامل مسئولیت پیشگیری، واکنش و بازسازی است. آنچه R2P را از ایده پیشین غلبه بر مداخلات بشردوستانه متمایز میسازد، اول، تأکید بر پیشگیری است و دوم اولویت آشکاری است که برای واکنش چند جانبه هماهنگ در مواجهه با بحران قائل است. سومین و شاید جدیدترین ویژگی آن، این است که سازمانهای منطقهای نقش مهمی در تسهیل حل منازعات و اجرای این مسئولیت دارند. نتیجه گیری: خشونت پس از انتخابات کنیا در سال 2007 بهعنوان اولین مورد پیشگیری از R2P بهطور گسترده مورد توجه قرار گرفت. کنیا بهعنوان داستان موفقیت R2P دیده میشود: اقدام چندجانبه برای پیشگیری از تشدید اختلاف و وابستگی شدید به بازیگران منطقهای. هدف این مقاله بررسی صحتوسقم این ادعاست. این مقاله سؤال میکند آیا پرونده کنیا واقعاً نمونهای موفق از پیشگیری R2P بود؟ تجزیهوتحلیل مورد کنیا در نهایت منجر به این نتیجهگیری میشود که کاربرد R2P به موفقیت در تلاش برای مقابله با جنگ منجر نمیشود. این بافت کنیا بود که برای موفقیت میانجیگری مطلوب بود و بعید است که R2P بدون این عوامل احتمالی موفق میشد.
