بهینه‌سازی تکثیر درون‌شیشه‌ای آلسترومریا با استفاده از کشت جوانه انتهایی، القاء کالوس و باززایی گیاه

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج

2 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج

3 دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان

4 دانشجوی دکتری گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

doi
10.22084/ab.2017.2269
چکیده

این پژوهش در دو آزمایش متفاوت جهت بهینه‌سازی تکثیر درون‌شیشه‌ای آلسترومریا انجام شد. آزمایش اول: اثر بنزیل آمینوپورین (BAP) (صفر، 5/0، یک، 5/1و دو میلی‌گرم در لیتر) و ایندول بوتیریک اسید (IBA) (صفر، 1/0 و 2/0 میلی‌گرم در لیتر) روی جوانه‌های انتهایی (1-8/0 سانتی‌متر) رشد یافته از نوک شاخه‌های جوان رقم فوجی (Fuji) و آزمایش دوم: اثر 2,4-D (صفر، یک، دو، چهار، شش و هشت میلی‌گرم در لیتر)، پیکلورام (صفر، یک، دو، چهار، شش و هشت میلی‌گرم در لیتر) و BAP (صفر و 5/0 میلی‌گرم در لیتر) روی القاء کالوس جنینی از برگ‌های اولیه گیاهچه در گونه لیگتو بررسی شد. در هر دو آزمایش محیط‌کشت MS استفاده شد. در آزمایش اول: بالاترین تعداد شاخه‌ها در یک میلی‌گرم در لیتر BAP + 1/0 میلی‌گرم در لیتر IBA به‌دست آمد (27/4). نتایج نشان داد که افزایش غلظت BAP باعث کاهش طول شاخساره و میان‌گره شد که می‌تواند به سبب کاهش غالبیت انتهایی حاصل از اثر IBA باشد. بالاترین تعداد ریشه (25/3) در غلظت 2/0 میلی‌گرم در لیتر IBA بدون BAP و بالاترین تعداد ریزوم (5/3) در محیط‌کشت حاوی یک میلی‌گرم در لیتر BAP و بدون IBA به‌دست آمد. در آزمایش دوم: حداکثر کالوس جنینی متراکم (13/29 %) با دو میلی­گرم در لیتر پیکلورام و 5/0 میلی‌گرم در لیتر BAP، سپس توسط دو میلی‌گرم در لیتر 2,4-D و 5/0 میلی‌گرم در لیتر BAP به‌دست آمد. جهت پرآوری کالوس، هر دو نوع کالوس روی MS همراه با 4 میلی‌گرم در لیتر پیکلورام نگه‌داری شدند.