بررسی نقوش ملیلهکاری زنجان و تطبیق آن با نقشمایههای هنر تزئینی اسلامی و مدل هندسی فراکتال
نویسندگان
1 دانشیاردانشکده هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
3 دانشیار دانشکده ادبیات و زبان های خارجی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
doi
10.22070/negareh.2019.3750.2005چکیده
یکی از هنرهای رایج در شهر زنجان ملیلهکاری بوده که شاخهای از هنر فلزکاری است و در ساخت آن اکثراً از فلز نقره با عیار بالا استفاده میشود. در ملیلهکاری شمشهای نقره را با دستگاه نورد به شکل مفتولهای چهارپهلوی باریک درآورده و نقشهای کوچک را با آن میسازند، سپس آنها را کنار هم قرار داده و لحیم میکنند. هدف از این جستار پس از معرفی ملیلهکاری، شناساندن نقوش و رایج در ملیلهکاری زنجان، میزان تأثیرپذیری نقوش ملیلهکاری از نقوش قبل از اسلام و دوره اسلامی و میزان مشابهت نقوش ملیلهکاری با نقشمایههای هنر اسلامی بر اساس نظریه هندسی فراکتالهاست. مقاله حاضر در پی پاسخگویی به این پرسش هاست که 1- ریشههای برخی نقوش ملیلهکاری زنجان کدامند؟ 2- چه نوع نقشمایههایی در ملیلهکاری زنجان و هنر تزئینی اسلامی مشترک و کاربرد دارند؟ 3- آیا نقوش ملیلهکاری با نقوش هنر اسلامی بر اساس نظریه فراکتال قابل تطبیق هستند؟ روش تحقیق این پژوهش تحلیلی- توصیفی و شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانهای است. نتایج نشان میدهد ریشههای برخی نقوش ملیلهکاری از نقوش ایران باستان، برخی نقوش از مهاجمان شرقی ایران و نقوش هندسی گیاهی و سادهشده (استلیزه) دوره اسلامی است. این نقوش با سایر عناصر ملیله یک نظام معنایی کاملی را شکل میدهند. همچنین یافتهها نشان داد که در نقوش فراکتالی طبیعت تعادل وجود دارد. نقوش هنر اسلامی و ملیلهکاری علیرغم تکرار، بی نظمی، بیانتهایی، ناهمواری و غیره در کل از نظمی خاص پیروی میکنند و دارای تعادلاند (کثرت در عین وحدت). نقوش ملیلهکاری، نقشمایههای هنر تزئینی اسلامی و فراکتالها از طبیعت بهره گرفتهاند به عبارت دیگر هر سه منشأ طبیعی دارند.