عوامل پیشگویی کنندهی شدت بیماری و مرگ در بیماران بستری مبتلا به کووید 19 در مرکز تخصصی بیماریهای عفونی دانشگاه علوم پزشکی قزوین: یک مطالعهی مقطعی
نویسندگان
1 گروه مراقبتهای ویژهی پرستاری، دانشکدهی پستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
2 استادیار، گروه طب اورژانس، مرکز تحقیقات متابولیک و پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
3 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات متابولیک و پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
4 گروه مراقبتهای ویژهی پرستاری، دانشکدهی پستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
5 دانشیار، گروه مراقبتهای ویژهی پرستاری، مرکز تحقیقات متابولیک و پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
doi
10.22122/jims.v39i629.13753چکیده
مقدمه: با افزایش بیماری همهگیر کرونا، نیاز فوری به شناسایی عوامل پیشبینی کنندهی بالینی و آزمایشگاهی پیشرونده به سمت اشکال شدید و کشندهی این بیماری وجود دارد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین عوامل پیشگویی کنندهی شدت بیماری و مرگ در بیماران بستری مبتلا به کووید 19 (Coronavirus disease-2019)، در مرکز تخصصی بیماریهای عفونی دانشگاه علوم پزشکی قزوین بود.روشها: در مجموع، 228 بیمار مبتلا به کووید 19 وارد این مطالعهی مقطعی شدند که از این تعداد، 114 نفر مبتلایان زنده و 114 نفر مبتلایان فوت شده بودند و با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. از روش Logistic regression مدل Inter برای پیشبینی عوامل مؤثر بر شدت بیماری و مرگ بیماران استفاده شد.یافتهها: تجزیه و تحلیل چند متغیرهی Logistic regression نشان داد که افزایش C-reactive protein (CRP)، Blood urea nitrogen (BUN)، Potassium و کاهش متوسط زمان شروع علایم تا زمان بستری، میتوانند به عنوان عوامل پیشگویی کنندهی مرگ در مبتلایان به کووید 19 باشند. همچنین، در مطالعهی حاضر بیماران متوفی نسبت به گروه بازمانده، مسنتر بودند. همچنین، از نظر وجود بیماری زمینهای هیپوتیروئیدی (Hypothyroidism) و نارسایی مزمن کلیه (Chronic kidney insufficiency) بین دو گروه متوفی و بازمانده، تفاوت معنیداری وجود داشت (001/0 > P).نتیجهگیری: با توجه به کاهش مدت زمان شروع علایم تا بستری در بیماران فوت شده، میتوان دریافت که علایم دراین بیماران با شدت بیشتری همراه است که منجر به مراجعهی سریعتر این بیماران شده است. از این رو، اندازهگیری الکترولیتها در بدو بستری و سپس، به صورت سریالی جهت انجام اقدامات اصلاحی در زمینهی کنترل بیماری توصیه میگردد.