نقش میانجی مدیریت و برنامه‌ریزی در رابطه بین نقش منابع، جامعه و گردشگری با توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم

نویسندگان

1 استاد دانشکده علوم‌تربیتی و روا‌‌ن‌شناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 استادیار دانشکده علوم‌تربیتی و روا‌‌ن‌شناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 کارشناس ارشد برنامه‌ریزی توسعه گردشگری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.22111/gdij.2017.3348
چکیده

هدف این پژوهش، نقش میانجی مدیریت و برنامه­ریزی در رابطه بین نقش منابع، جامعه و گردشگری با توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم در منطقه دره راگه شهرستان رفسنجان است. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی بوده است. شرکت‌کنندگان 252 نفر از گردشگران ورودی به دره راگه بودند که با استفاده از روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. همه آنها مقیاس­های، نقش منابع، جامعه، گردشگری مدیریت و برنامه­ریزی و توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم را تکمیل کردند. داده­ها  در این پژوهش با استفاده از نرم‌افزار SPSS و Lisrel تحلیل شدند.   یافته­های پژوهش حاکی از این است که، نقش منابع بر توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم اثر مستقیم دارد. نقش منابع با میانجی­گری مدیریت و برنامه­ریزی بر توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم اثر غیرمستقیم دارد. نقش جامعه بر توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم اثر مستقیم ندارد، اما با میانجی­گری مدیریت و برنامه­ریزی اثر غیرمستقیمی بر توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم دارد. نقش گردشگری هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیر مستقیم با میانجی­گری مدیریت و برنامه­ریزی بر توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم اثر معناداری دارد. همچنین، مدیریت و برنامه­ریزی بر توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم اثر مستقیم و معناداری ایفا می­کند. نقش منابع و گردشگری می­توانند بطور مستقیم و غیرمستقیم توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم را تحت تأثیر قرار دهند. اما نقش جامعه فقط بطور غیرمستقیم توسعه‌ی پایدار اکوتوریسم را تحت تأثیر قرار می­دهد.