مدیریت بحران زلزله و ارتقایِ آموزش شهروندان با استفاده از تکنیک واقعیت مجازی (مورد مطالعه: منطقۀ چهار کرمان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مخاطرات محیطی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشیار ژئومورفولوژی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. (نویسندل مسئول)
3 دانشیار آب و هواشناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.364024.3882چکیده
پژوهش حاضر با هدف توسعۀ تکنیک واقعیت مجازی برای تقویت آموزش در مرحلۀ پیشگیریِ مدیریت بحران و اثربخشی آموزشهای ارائه شده با استفاده از این تکنیک واقعیت مجازی در بهبود واکنشهای رفتاری شهروندان در برابر زلزله انجام شده است. بدین منظور جهت برنامهنویسی از نرمافزار Microsoft Visual Studio و برای ساخت محیط شبیهسازی شده، از موتور بازیساز Unity استفاد شده است. جامعه آماری پژوهش شامل 80 نفر از شهروندان منطقۀ 4 شهر کرمان میباشد که، دیدگاه آنها بر اساس سطوح چهارگانه مدل کرک پاتریک جمعآوری شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه محقق ساخته که روایی آن توسط متخصصین و پایایی آنها با مقدار 936/0 مورد تأیید قرار گرفته، استفاده شد؛ همچنین برای تجزیه و تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و آزمون تی تکنمونهای استفاده شد. یافتههای تحقیق حاکی از آنست که، شهروندان در سطح واکنش، یادگیری، رفتار و نتایج واکنش مطلوبی داشتهاند و آموزشهای صورت گرفته به وسیلۀ تکنیک واقعیت مجازی در یادگیری آنان تأثیر مثبتی داشته ؛ میزان مهارتهای آنان افزایش یافته و میتواند نتایج مطلوبی برای افراد و جامعه به همراه داشته باشد. نتایج تحقیق نشان میدهد که، میانگین اثربخشی آموزشهای صورت گرفته بهوسیلۀ تکنیک واقعیت مجازی در جهت ارتقای عملکرد شهروندان برابر با 18/3 بوده است. مقدار t در سطح 05/0 معنادار میباشد؛ لذا تفاوت معناداری بین میانگین نظری و میانگین تجربی وجود دارد و میتوان نتیجه گرفت که آموزشهای صورت گرفته بهوسیلۀ تکنیک واقعیت مجازی به لحاظ آماری اثربخش بوده است.