سطحبندی میزان آسیبپذیری بافتهای شهر کرمان بر اساس معیارهای منطق فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بحران، پژوهشگاه مهندسی بحرانهای طبیعی شاخص پژوه
2 دانشیار جغرافیا، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22111/gdij.2017.3365چکیده
بافتهای فرسوده و مسأله دار شهری در کشورهای در حال توسعه همانند ایران بیشتر از سایر بافتهای شهری در معرض خطر زلزله قراردارند. شهر کرمان به دلیل وجود گسلهای متعدد فعال و وقوع زمینلرزههای ویرانگر با تلفات انسانی زیاد به زلزلهخیزترین استان کشور تبدیل شده است. از کل مساحت بافت فرسوده استان کرمان که حدود چهارهزار و شصت و دو هکتار میباشد، 1589 هکتار آن در شهر کرمان قرار دارد. ضرورت کاهش آسیبپذیری شهر در برابر زلزله، یکی از اهداف اصلی برنامهریزی کالبدی و شهری محسوب میگردد. هدف تحقیق شناسایی و سطحبندی میزان آسیبپذیری بافتهای شهری است. مسألهی اساسی این است که شهر کرمان مناطق آسیبپذیر زیادی دارد و شناسایی سطوح آسیبپذیر و کاهش ضریب آسیبپذیری میتواند کمک مؤثری به مدیریت بحران نماید. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است، دادههای تحقیق به روش اسنادی و میدانی تهیه شده، از اطلاعات مدیریت بحران شهرداری کرمان استفاده گردیده و شاخصهایی چون نوع مصالح، تراکم جمعیّت، عرض معابر، نوع کاربری و تراکم سازهای مورد بررسی قرار گرفته است و نقشههای هر کدام از این معیارها با استفاده از نرمافزارSDM FUZZY در محیط Arc GIS تهیه شده است. نقشهی آسیبپذیری نهایی نشان میدهد که بافتهای شهر کرمان با 7/11 درصد آسیبپذیری بسیار زیاد، 1/14 درصد آسیبپذیری زیاد، 3/13 درصد آسیبپذیری متوسط، 5/15 درصد آسیبپذیری کم، 9/45 درصد آسیبپذیری خیلی کم روبرو هستند که وضعیت نامناسب بافتها را نشان میدهد.