سطح‌بندی میزان آسیب‌پذیری بافت‌های شهر کرمان بر اساس معیارهای منطق فازی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت بحران، پژوهشگاه مهندسی بحران‌های طبیعی شاخص پژوه

2 دانشیار جغرافیا، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22111/gdij.2017.3365
چکیده

بافت­های فرسوده و مسأله دار شهری در کشورهای در حال توسعه همانند ایران بیشتر از سایر بافت‌های شهری در معرض خطر زلزله قراردارند. شهر کرمان به دلیل وجود گسل‌های متعدد فعال و وقوع زمین‌لرزه‌های ویرانگر با تلفات انسانی زیاد به زلزله‌خیزترین استان کشور تبدیل شده است. از کل مساحت بافت فرسوده استان کرمان که حدود چهارهزار و شصت و دو هکتار می‌باشد، 1589 هکتار آن در شهر کرمان قرار دارد. ضرورت کاهش آسیب­پذیری شهر در برابر زلزله، یکی از اهداف اصلی برنامه‌ریزی کالبدی و شهری محسوب می‌گردد. هدف تحقیق شناسایی و سطح­بندی میزان آسیب­پذیری بافت‌های شهری است. مسأله‌ی اساسی این است که شهر کرمان مناطق آسیب­پذیر زیادی دارد و شناسایی سطوح آسیب­پذیر و کاهش ضریب آسیب­پذیری می­تواند کمک مؤثری به مدیریت بحران نماید. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است، داده­های تحقیق به روش اسنادی و میدانی تهیه شده، از اطلاعات مدیریت بحران شهرداری کرمان استفاده گردیده و شاخص‌هایی چون نوع مصالح، تراکم جمعیّت، عرض معابر، نوع کاربری و تراکم سازه­ای مورد بررسی قرار گرفته است و نقشه‌های  هر کدام از این معیارها با استفاده از نرم‌افزارSDM FUZZY  در محیط Arc GIS  تهیه شده است. نقشه‌ی آسیب­پذیری نهایی نشان می­دهد که بافت­های شهر کرمان با 7/11 درصد آسیب‌پذیری بسیار زیاد، 1/14 درصد آسیب­پذیری زیاد، 3/13 درصد آسیب­پذیری متوسط، 5/15 درصد آسیب­پذیری کم، 9/45 درصد آسیب­پذیری خیلی کم روبرو هستند که وضعیت نامناسب بافت­ها را نشان می­دهد.