مقایسه روش‌های مختلف مدل‌سازی مولفه فروکش هیدروگراف جریان کل

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه گنبد کاووس

2 استادیار، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه گنبد کاووس

3 استادیار، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه گنبد کاووس

4 استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

doi
10.22092/ijwmse.2015.103138
چکیده

زمانی که ورودی حوضه، تبخیر و تعرق و برداشت از آب‌های زیرزمینی ناچیز باشد، منحنی خشکیدگی رابطه ذخیره-خروجی را برای حوضه بیان می‌کند. شناخت این رابطه می‌تواند در مسائلی از قبیل پیش‌بینی جریان‌های کمینه، مدیریت و تصمیم‌گیری منابع آب، کالیبره کردن مدل‌های هیدرولوژیکی و غیره مفید باشد. بدین منظور در این تحقیق اقدام به مدل‌سازی شاخه خشکیدگی در سه رودخانه جاجرود، طالقان و خرم‌دره شد. در ابتدا با بررسی هیدروگرف‌های سالانه در هر یک از حوضه­ها اقدام به جداسازی شاخه خشکیدگی شد. سپس با انجام پیش پردازش‌های لازم هر یک از شاخه­های خشکیدگی آماده برازش مدل‌های مختلف شدند. برای هر یک از شاخه‌های خشکیدگی هشت مدل مختلف برازش داده شد. نتایج نشان داد که در دو رودخانه جاجرود و طالقان روش بارنز و بعد از آن روش­های با مخرن غیرخطی شامل دراگ، کوتانگ و ویتنبرگ عملکرد بهتری نسبت به روش­های دیگر داشته‌اند و در رودخانه خرم‌دره روش­های، هورتن، بارنز و دراگ به‌ترتیب عملکرد بهتری نسبت به سایر روش‌ها داشته‌اند. مقادیر متوسط K روش بارنز برای سه خط برازش داده شده در رودخانه جاجرود، برابر با 0.97، 0.975 و 0.99، در رود طالقان برابر با 0.967، 0.974 و 0.987 و در رودخانه خرم‌دره برابر 0.931، 0.945 و 0.972 به‌دست آمدند.