فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر، با هدف اثربخشی بازی‏درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک به‌صورت مجازی بر تنظیم هیجان و نشاط ذهنی دانش‏آموزان دارای ناتوانی یادگیری اجرا شد. روش پژوهش نیمه‏آزمایشی با طرحِ پیش‏آزمون-پس‏آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‏ی آماری را دانش‏آموزان پایه‏ی سوم تا ششم دارای ناتوانی یادگیری شهرستان بیرجند در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل داده است که دارای مشکلات هیجانی بوده و به مراکز اختلالات یادگیری مراجعه کرده‌اند. تعداد 30 نفر به شیوه در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند و پرسشنامه‏های تنظیم هیجان برای کودکان و نوجوانان (Gross & John, 2003) و نشاط ذهنی (Ryan & Frederick, 1997) را تکمیل کردند. محتوای آموزشی بازی‏درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک، در 10 جلسه به والدین گروه آزمایش، به‌صورت مجازی ارائه شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک‏متغیره نشان داد درمان مدنظر بر تنظیم هیجان و نشاط ذهنی دانش‏آموزان دارای ناتوانی یادگیری تأثیر معناداری داشته است، اما بر تعامل ترکیبی تنظیم هیجان و نشاط ذهنی اثرگذار نبود. لذا، اگرچه استفاده مؤثر از تمام راهبردهای تنظیم هیجان بر بهزیستی و نشاط تأثیر داشت اما با استفاده از تنها دو راهبرد ارزیابی مجدد و سرکوبی نمی‏توان به‌طورقطع نشاط ذهنی را در این دانش‏آموزان افزایش داد. درنتیجه این درمان بر تنظیم هیجان و نشاط ذهنی دانش‏آموزان با ناتوانی یادگیری تأثیر داشته و استفاده از آن، جهت کمک به این دانش‏آموزان پیشنهاد می‏شود.