مطالعۀ روزمرگی، هستی و فضا در تحلیل شخصیّت «زری» در رمان سووشون براساس دیدگاه هایدگر
نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
2 استاد، زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
3 دانشجوی دکتری، زبان و ادبیات فارسی (عرفانی)، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22126/rp.2021.6594.1365چکیده
پدیدارشناسی با تحقیقات هوسرل آغاز شد؛ از همان زمان سیر تکاملی خود را آغاز کرد و توسط فلاسفه دیگر گسترش یافت. این سیر تکاملی با تلاش هایدگر ادامه پیدا کرد و به اوج رسید. یکی از جایگاههای برجستۀ مطالعۀ هستی، روزمرگی و فضا در عرصۀ پدیدارشناسی، در بررسی شخصیّت رمانهاست؛ بهویژه در شخصیّت زنان ایرانی که به دلیل وظایف همسرداری و خانهداری دچار روزمرگی شده، وجود اصیل خود را به فراموشی سپردهاند. در این پژوهش که به روش تحلیلی- توصیفی صورت گرفته، شخصیّت زری بهعنوان زن خانهدار بررسی شدهاست. نتایج تحقیق حاکی از آن است که وجود زری از آغاز تا پایان رمان، سه مرحله را طی میکند. 1- مرحله غفلت و واقعیت انسانی تنزّلیافته؛ 2- مرحله ترس وآگاهی، پوچی و ناامیدی در نتیجه عوامل درونی و بیرونی؛ 3- مرحله تحوّل از واقعیت انسانی1 تنزّلیافته به واقعیت انسانی اصیل. بنابراین وجود زری درنتیجۀ روزمرگی دچار پوچی، اندوه و حدیث نفس فراوان با خود است؛ حدیث نفسی که هایدگر از آن با عنوان وجدان یاد میکند، بعد از مرگ یوسف، موجب رهاشدن زری از واقعیت انسانی تنزّلیافته و درنهایت پیبردن به وجود اصیل خود میگردد.