بررسی ارتباط و مقایسه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ورزشی و آسیب پذیری روان‌شناختی ورزشکاران رشته های انفردی و گروهی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایران

2 دانشیار مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران

3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، یاسوج، ایران

4 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم

doi
10.22089/spsyj.2020.8987.1973
چکیده

بررسی تجربۀ هیجانی و شناختی ورزشکاران جهت پیشگیری از آسیب ­پذیری روان‌ شناختی اهمیت زیادی دارد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ورزشی و آسیب ­پذیری روان‌شناختی ورزشکاران در ورزش ­های فردی و گروهی انجام گرفت. روش پژوهش حاضر علی مقایسه ­ای است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه ورزشکاران ورزش ­های انفرادی و گروهی در سال 1398 تشکیل می ­دادند. نمونه پژوهش 120 نفر از ورزشکاران رشته ­های ورزش انفرادی بودند که به روش نمونه ­گیری در دسترس از بین جمعیت ورزشکاران رشته­ های انفرادی انتخاب شدند. همچنین 120 نفر از ورزشکاران رشته ­های گروهی بر اساس سن، جنسیت و سابقه ورزشی با ورزشکاران انفرادی همتا شدند و به پرسش­نامه محقق ساخته راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ورزشی و آسیب ­پذیری روان‌شناختی پاسخ دادند. داده­ های جمع‌آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی و تحلیل واریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین مؤلفه راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی هیجان ورزشی با افسردگی، اضطراب، استرس، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بین مؤلفه راهبردهای ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان ورزشی با افسردگی، اضطراب، استرس و نمره کل پرسش-نامه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد بین ورزشکاران فردی و گروهی در مؤلفه ­های فاجعه سازی و ملامت دیگران، ملامت خویشتن، نشخوارگری فکری، افسردگی و اضطراب تفاوت وجود داشت. به‌ عبارت ‌دیگر ورزشکاران رشته ­های ورزشی انفرادی نمرات بالاتری به دست آوردند. سبک ­هایی که ورزشکاران برای تنظیم هیجانات شان به کار می ­برند، در تعیین آسیب ­پذیری روان‌شناختی آنان اهمیت دارند و تقویت راهبردهای سازگارانۀ تنظیم شناختی هیجانی باید به عنوان هدفی برای پی‌ریزی مداخلات و برنامه­ های آموزشی سلامت روان مورد توجه واقع شود. به‌طوری‌که ورزشکاران در مواقع ارزیابی ­شان از موقعیت ­ها، بتوانند از راهبردهایی استفاده نمایند که مناسب ­ترین جو هیجانی را در رقابت ایجاد کند