تدوین مدل اضطراب کرونا در دانش ‏آموزان براساس ابعاد روان‌شناسی مثبت‏ گرا

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل اضطراب کرونا در دانش‏آموزان براساس ابعاد روان‌شناسی مثبت‏گرا بود. روش پژوهش توصیفی از نوع مطالعات همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‏آموزان متوسطه دوره دوم ناحیه سه شهر مشهد در سال تحصیلی 1400-1401 به حجم 983 نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده تعداد 276 نفر انتخاب شدند. ابزار گرداوری داده‌های پژوهش پرسشنامه‌های اضطراب کرونا علی پور و همکاران (1398) و روان‌شناسی مثبت‌گرا Arjiel (2011) بود. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها علاوه بر آمار توصیفی از تکنیک‌های آماری همچون ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که ابعاد روان‌شناسی مثبت‏گرا بر اضطراب کرونا دانش‏آموزان تأثیر منفی و معناداری در سطح 05/0 دارد. نتایج شاخص‏های مدل برازنده حاکی از برازش مطلوب مدل بود. با توجه به یافته‌ها، با افزایش میزان شادی، بهزیستی روانی، خوش‏بینی، خودارزشمندی، امیدواری، مهارت‌های بین فردی و مسئولیت‌پذیری، میزان اضطراب کرونا در دانش‌آموزان کاهش می‌یابد؛ بنابراین به‌کارگیری راهبردهایی که موجب افزایش ابعاد روان‌شناسی مثبت‌گرا می‌شود، می‌تواند اضطراب کرونا ر کاهش دهد.