تدوین مدل اضطراب کرونا در دانش آموزان براساس ابعاد روانشناسی مثبت گرا
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل اضطراب کرونا در دانشآموزان براساس ابعاد روانشناسی مثبتگرا بود. روش پژوهش توصیفی از نوع مطالعات همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان متوسطه دوره دوم ناحیه سه شهر مشهد در سال تحصیلی 1400-1401 به حجم 983 نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونهگیری تصادفی ساده تعداد 276 نفر انتخاب شدند. ابزار گرداوری دادههای پژوهش پرسشنامههای اضطراب کرونا علی پور و همکاران (1398) و روانشناسی مثبتگرا Arjiel (2011) بود. جهت تجزیهوتحلیل دادهها علاوه بر آمار توصیفی از تکنیکهای آماری همچون ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها نشان داد که ابعاد روانشناسی مثبتگرا بر اضطراب کرونا دانشآموزان تأثیر منفی و معناداری در سطح 05/0 دارد. نتایج شاخصهای مدل برازنده حاکی از برازش مطلوب مدل بود. با توجه به یافتهها، با افزایش میزان شادی، بهزیستی روانی، خوشبینی، خودارزشمندی، امیدواری، مهارتهای بین فردی و مسئولیتپذیری، میزان اضطراب کرونا در دانشآموزان کاهش مییابد؛ بنابراین بهکارگیری راهبردهایی که موجب افزایش ابعاد روانشناسی مثبتگرا میشود، میتواند اضطراب کرونا ر کاهش دهد.