ارتباط سطح سرمی منیزیم و وقوع فیبریلاسیون دهلیزی بعد از جراحی بایپس عروق کرونر
نویسندگان
1 استادیار، بخش جراحی قلب، مرکز توسعهی تحقیقات بالینی، مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
2 پزشک عمومی، مرکز توسعهی تحقیقات بالینی، مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
3 استاد، گروه سمشناسی بالینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
4 دکتری تخصصی، بخش انگلشناسی و قارچشناسی، مرکز تحقیقات رشد کودکان، پژوهشکدهی پیشگیری از بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
doi
10.22122/jims.v39i623.13875چکیده
مقدمه: فیبریلاسیون دهلیزی، آریتمی فوق بطنی و یکی از رایجترین عوارض بعد از عمل جراحی بایپس عروق کرونر است. مطالعهی حاضر با هدف تعیین ارتباط سطح سرمی منیزیم و وقوع فیبریلاسیون دهلیزی پس از عمل جراحی بایپس عروق کرونر در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان بوعلی سینای قزوین انجام گردید.روشها: طی این مطالعهی مشاهدهای، 137 بیمار کاندیدای جراحی بایپس عروق کرونر وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیک و سوابق بیماری برای بیماران ثبت گردید. بیماران به مدت سه روز تحت نظر بودند و روزانه سطح سرمی منیزیم آنها ارزیابی شد. بیماران بر اساس وقوع یا عدم وقوع هایپومنیزیمی در روز عمل و روزهای اول تا سوم پس از عمل جراحی به دو گروه هیپومنیزیمی و نورمومنیزیمی تقسیم شدند. بیماران از نظر بروز آریتمیهای قلبی پایش و در صورت نیاز، سولفات منیزیم تزریق و دز آن ثبت شد. در نهایت، دادههای حاصل از مطالعه با استفاده از نرمافزار SPSS واکاوی شد.یافتهها: اختلاف سطح سرمی منیزیم در روزهای قبل و روز جراحی و اول تا سوم پس از جراحی در تمامی فواصل مطالعه از نظر آماری میان دو گروه معنیدار بود. تفاوت میان دو گروه از نظر بروز فیبریلاسیون دهلیزی از لحاظ آماری معنیدار نبود (797/0 = P)؛ اما تفاوت آماری معنیداری میان دو گروه از نظر زمان بروز فیبریلاسیون دهلیزی دیده شد (014/0 = P).نتیجهگیری: همچنان، نقش منیزیم در بروز فیبریلاسیون دهلیزی پس از جراحی بایپس عروق کرونر به طور دقیق مشخص نیست و در این زمینه، نیاز به مطالعات بیشتر میباشد.
