رابطه اضطراب کرونا و بهزیستی تحصیلی با میانجیگری امید تحصیلی در دانشآموزان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه مهاباد، ارومیه، ایران
2 کارشناسی ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه باختر، ایلام، ایران
5 کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
گسترش بیماری کرونا و اضطراب کرونا با تعطیلی مدارس و تغییر سریع شیوه آموزشی، بر زندگی تحصیلی و آموزشی دانشآموزان تأثیرگذار بوده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه اضطراب کرونا با بهزیستی تحصیلی دانشآموزان با توجه به نقش میانجیگری امید تحصیلی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان دوره اول و دوم متوسطه شهر ارومیه است (حدوداً 20000 نفر)، نمونه پژوهش شامل 400 نفر است که با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدهاند. جهت جمعآوری دادهها از سه پرسشنامه، مقیاس اضطراب کرونا ویروس (CDAS) (علی پور و همکاران، 1398)، مقیاس امید به تحصیل (AHS) (خرمایی و کمری، 1395)، و پرسشنامه استاندارد بهزیستی تحصیلی پیترینن و همکاران (2014) استفاده شد که بهصورت آنلاین در اختیار دانشآموزان قرار گرفت. دادههای جمعآوریشده بهوسیله آزمون تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزار لیزرل مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافتههای به دست آمده در سطح (01/0 > P) نشان داد بین اضطراب کرونا با امید تحصیلی و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان رابطه منفی و معناداری وجود دارد و امید تحصیلی نقش میانجیگری را بین اضطراب کرونا و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان ایفا میکند. درنتیجه افزایش اضطراب کرونا با کاهش امید به تحصیل همراه میشود و این کاهش امید تحصیلی منجر به کاهش بهزیستی دانشآموزان میگردد. بر این اساس، نیاز است تا مدارس و نظام آموزشی در زمان حضور بیماری کرونا و پسازآن، آموزشها، اقدامات و مشاورههای لازم را برای بهبود اضطراب کرونا، بهزیستی تحصیلی و امید تحصیلی دانشآموزان انجام دهند.
