سیمای فرهنگی و ادبی ایران در آثار خالد حسینی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 استاد گروه زبان وادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22126/rp.2021.6962.1428چکیده
مطالعات تصویرشناسی، یکی از قلمروهای نوین ادبیات تطبیقی بهشمار میآید که در آن، پژوهشگر، فرهنگ و ادب سرزمینی را در آثار یک نویسنده یا یک دوره یا مکتب بررسی میکند. خالد حسینی یکی از نویسندگان سرشناس معاصر افغانستان بهشمار میآید که در آثارش کموبیش عناصر فرهنگی ایران را به نمایش گذاشته است. پژوهش حاضر در ساحت ادبیات تطبیقی ذیل نظریۀ تصویرشناسی به کمک مطالعۀ کتابخانه ای و به روش توصیفی- تحلیلی انجام میشود. چگونگی این تأثیرپذیریها از شخصیتها و شهرهای ایرانی در دو رمان بادبادکباز و هزار خورشید تابان مسائل بررسیشده در این جستار است. یافته های پژوهش نشان میدهد که مایه و بنیاد بسیاری از اندیشه های نویسنده، ریشه در فرهنگ و ادب ایرانی دارد. او در آثار خود تحت تأثیر فرهنگ و ادب ایرانی بوده است و اندیشههای خود را به کمک این عناصر به تصویرکشیده است. حسینی از هنر و رویکردهای ادبی شاعرانی همچون حافظ، مولانا، جامی، نظامی، فروغ فرخزاد و خواجه عبدالله انصاری بهرهمند شده است و از میان شهرهای ایران نیز از تهران، مشهد و اصفهان مکرر یاد میکند. مسألۀ مهاجرت به ایران، سینمای ایران، خوردروی پیکان ایرانی، ساختار شیعی بافت اجتماعی مردم ایران، ضربالمثل های ایرانی، آداب و رسوم مردم ایران از دیگر مواردی است که در متن دو رمانِ بادبادک باز و هزار خورشید تابان بدانها اشاره شده است.