فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه پیش­‌بینی بلندمدت متغیرهای اقلیمی برای اطلاع از میزان تغییرات و در نتیجه در نظر گرفتن تمهیدات لازم برای سازگاری و تعدیل اثرات سوء ناشی از تغییر اقلیم مورد توجه هیدرولوژیست­‌ها و پژوهشگران قرار گرفته است. در حال حاضر، مدل‌­های گردش­ عمومی جو (GCM) قوی­‌ترین ابزار به‌­منظور تولید سناریوهای اقلیمی می­‌باشند. به‌­دلیل دقت مکانی پایین مدل­‌های گردش عمومی جو، این مدل­‌ها نمی­‌توانند تقریب درستی از شرایط آب ­و هوایی منطقه مورد مطالعه ارائه دهند. لذا بایستی خروجی ­آن­‌ها تا حد ایستگاه هواشناسی ریزمقیاس شود. در این پژوهش، ابتدا با استفاده از آزمون ناپارامتریک من­-کندال روند متغیرهای بارش، دمای کمینه، دمای بیشینه و تابش برای دوره پایه مورد بررسی قرار گرفت. سپس این متغیرها با استفاده از خروجی­‌های مدل HADCM3 تحت سه سناریوی A1، A2 و B1 تأیید شده IPCC ریز مقیاس شده و تغییرات ماهانه آن­‌ها در حوزه آبخیز بار نیشابور برای سه دوره 2030-2011، 2065-2046 و 2099-2080 نسبت به دوره پایه 2010-1971 مورد بررسی قرار گرفت. هر سه سناریو نتایج تقریباً مشابهی مبنی بر کاهش بارش و افزایش تابش، دمای کمینه و دمای بیشینه در دوره‌های آتی نشان دادند. به­‌عنوان مثال، نتایج حاصل از سناریوی A2 حاکی از افزایش میانگین سالانه دمای بیشینه و کمینه تقریباً به‌­صورت یکسان و به میزان 1.1، 3.2 و 4.6 درجه سانتی­‌گراد، افزایش تابش به میزان 0.07، 0.30 و 0.33 میلی­‌ژول در مترمربع در روز و کاهش بارش به میزان 16.4، 17.6 و 31.9 درصد به‌­ترتیب در این دوره‌­ها نسبت به دوره پایه می­‌باشد.