مطالعهی تغییرات کاربری اراضی به کمک سامانه اطلاعات جغرافیایی و تکنیکهای سنجش از دور (مطالعه موردی: شهرستان اندیمشک)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد ارزیابی و آمایش سرزمین، دانشگاه صنعتی خاتمالانبیاء بهبهان
2 استادیار گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، اهواز، ایران
3 استادیار گروه محیط زیست دانشگاه صنعتی خاتمالانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
4 استادیار مرتع و آبخیزداری دانشگاه صنعتی خاتمالانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران
doi
10.22111/gdij.2017.3029چکیده
افزایش پرشتاب جمعیّت در بسیاری از شهرها، موجب تغییر کاربری اراضی و تغییر شکل فیزیکی شهر شده است. مطالعهی تغییرات کاربریهای اراضی شهرها و بررسی علل آن طیّ دورههای زمانی مختلف، میتواند در مدیریت بهینه شهرها و منابع طبیعی مؤثر باشد. در این مطالعه که در جنوب غرب ایران، در شهر اندیمشک انجام شده است، با استفاده از تصاویر ماهوارههای MSS و TM لندست 5 و لندست 8 در سالهای 1364، 1379 و 1392 به عنوان منبع داده و با توصیف تصاویر به کمک طبقهبندی نظارت شده با الگوریتم maximum likelihood، در نرمافزار ENVI 4/8 تغییرات کاربری اراضی بخش جنوبی شهر اندیمشک طیّ سالهای 1364 تا 1392 بررسی شد. نتایج نشان داد که از سال 1364 تا 1392 مساحت مراتع کاهش یافته و به مساحت مناطق مسکونی، زمینهای کشاورزی و اراضی پوشیده از آب افزوده شده است. بیشترین تغییر در میان کاربریهای مورد مطالعه در کل بازه 28 ساله مربوط به زمینهای مرتعی میباشد که میزان 17905.09 هکتار کاهش داشته است و کمترین تغییر مربوط به مناطق شهری میباشد که میزان 2840.97 هکتار افزایش داشته است.