فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کارناوال یکی از‌ ‌نظریه‌های برجسته میخاییل باختین، منتقد بزرگ قرن بیستم در ادبیات است. ویژگی های ‌که موجب می‌شود بتوان یک اثر ادبی را کارناوال خواند، زبان کوچه و بازار، طنز، خنده، فرجام‌ناپذیری،گروتسک و... هستند که می‌توان در توصیف یک اثر کارناوالی از آنها یاد کرد.کارناوال‌ها جشن‌های‌‌عمومی‌ و‌ عامیانه هستند که در آن‌ها طبقات مختلف جامعه باژگون می‌شوند و خردمندها، احمق‌ها، دلقک‌ها و پادشاهان تمسخر‌‌‌ می‌شوند. یکی از آثاری که قابلیت خوانش کارناوالی  را دارد، عزاداران بیل اثر غلامحسین ساعدی است. در این مقاله براساس روش توصیفی- تحلیلی و شیوه کتابخانه‌ای به این مهم پرداخته شده است. تبیین تضاد چند جانبه و اساسی بین شخصیت‌ها و موقعیت‌های فرهنگی و اعتقادی در اجتماع، تجمیع امور متضاد با خلق موقعیت‌های مناسب و فضاهای هنرمندانه و همچنین بازتاب جلوه‌‌‌های از مرگ و ترس در پایان داستان‌ها، خلق شخصیت‌های مسخ شده و دیوانه که توازن منطق و رسمیت را درهم می‌شکنند، به‌کارگیری زبان عامیانه در موقعیت‌های مختلف، وجود ترس و  هراس حاکم بر اتمسفر داستان‌ها، خلق موقعیت‌های طنزگونه و خنده‌دار با شیوه‌ای خاص و منتسب به خود و ... در این رمان بیانگر نشانه‌ها و مؤلفه‌های کارناوال‌گرایی در این اثر است.