نقد و تحلیل رمان «راه شیری» از منظر مدرنیسم
نویسندگان
1 دکتری تخصصی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان.
doi
10.22126/rp.2021.6198.1310چکیده
نویسندگان مدرنیست با زیر سؤال بردن نگاه سنّتی به جهان و انسان، به ابداع شیوه های جدیدی دست زدند و تغییرات اساسی در فرم و محتوای رمان به وجود آوردند. آنها توانستند از طریق رمان، دنیای ذهنی انسان مدرن را نشان دهند. در این مقاله، رمان راه شیری به روش توصیفی- تحلیلی از منظر مدرنیسم نقد و بررسی شده و نتایج، گویای آن است که ایوبی با بهره گیری هوشمندانه و هدفمند از تکنیکها و فنون مدرنیستی چون جریان سیّال ذهن، تک گویی درونی و نمایشی و حدیثنفس، تداعی ذهن، شخصیّتپردازی ضدّ قهرمان و روان پریش، عدم انسجام پیرنگ، نقض سیر خطّی زمان، عدم قطعیّت تناقض، درهم آمیختگی عالم رؤیا و واقعیّت، رویارویی با مدرنیته، نمادپردازی و کاربرد کهن الگو، شعرگونگی نثر، تغییر زاویه دید، تعدّد راوی و چندصدایی، رمانی مدرن خلق کرده است. در رمان راه شیری تکنیک «داستان در داستان» و «روایت در روایت» و شگرد هنری «بینامتنیت» سبب زمانپریشی و خروج زمان روایت از روند طبیعی و خطّی است.