گزارش فنی: بررسی عملکرد سامانههای مختلف سطوح آبگیر باران در تولید رواناب در منطقه نیمهخشک عونابنعلی (آذربایجان شرقی)
نویسندگان
1 مربی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
2 استادیار، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
3 استادیار، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
4 استادیار، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
5 مربی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
6 کارشناس، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
doi
10.22092/ijwmse.2015.101298چکیده
استفاده بهینه از نزولات جوی بهخصوص برف و باران در مناطق خشک و نیمهخشک از اهمیت ویژهای برخوردار است. ایجاد سطوح آبگیر با ضریب رواناب بالا و ذخیره کردن رواناب حاصل از آن میتواند شرایط پایداری را در برطرف کردن نیاز آبی گیاهان و درختان برای فصول کم آب فراهم نماید. برای این منظور، سه تیمار انتخاب شد که شامل سطح طبیعی دستنخورده، سطح طبیعی با پوشش لاشهچینی و پوشش پلاستیک با رویه لاشهچینی بودند. مساحت هر کدام از کرتهای آزمایش چهار مترمربع و به شکل مربع بودند که در زمین شیبدار با شیب متوسط 18-11 درصد احداث شده بودند. نتایج حاصل از 34 مورد بارندگی نشان داد که رواناب حاصل از سطح طبیعی با پوشش لاشهچین، سطح طبیعی دستنخورده و سطح پوشش نایلون با رویه لاشهچین بهترتیب 13، 20 و 57 درصد بارندگی میباشد. میزان بارندگی برای شروع رواناب در تیمارهای مذکور بهترتیب 5.3، 4.7 و 2.6 میلیمتر بود. بیشترین مقدار رواناب مربوط به تیمار پوشش نایلون با رویه لاشهچین بود که در این پژوهش بهعنوان یک گزینه مناسب برای استحصال آب باران پیشنهاد میشود.
