بررسی آزمایشگاهی اثر میزان رس موجود در مصالح کناره رودخانه در فرسایش کناری رودخانه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد، دانشکده مهندسی، دانشگاه آزاداسلامی واحد تربت جام
2 دانشیار، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
3 استادیار، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
4 استادیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام
doi
10.22092/ijwmse.2015.100907چکیده
کسب اطلاعات و آگاهی کافی درباره نوع مواد تشکیلدهنده خاک کناره دیوارههای رودخانه، تاثیر چگونگی نحوه قرارگیری لایههای مختلف مواد کناره رودخانه و همچنین، خصوصیاتی از خاک تشکیلدهنده دیوارههای رودخانه که در فرسایشپذیری موثر هستند، کمک شایانی در جلوگیری از تخریب خاک و آثار آن میکند. هدف اصلی از انجام این پژوهش، دستیابی بهروش مناسب اصلاحی سازگار با محیط زیست طبیعی برای کاهش آثار مخرب ناشی از فرسایش کناری رودخانه با مطالعه بر روی تاثیر رس بر تغییرات میزان فرسایش کناری میباشد. برای نیل به اهداف این پژوهش، آزمایشهایی با استفاده از یک مدل آزمایشگاهی بهطول تقریبی 14 متر، عرض 90 سانتیمتر و عمق 50 سانتیمتر، اجرا شد. نتایج حاصل از اجرای این آزمایشها نشاندهنده تاثیر بسزای رس در کاهش فرسایش کناری رودخانه و کاهش عمق و ابعاد آبشستگی در طول پروفیل دیواره میباشد. با افزایش مقدار درصد رس مصالح چسبنده، عمق آبشستگی در پروفیل دیواره، روند رو به کاهش را در پی دارد. بهطوریکه این رقم در مصالح با رس 7.5 درصد تقریبا به صفر رسیده است. عمق آبشستگی در ابتدای دیواره با افزایش چسبندگی مصالح ناشی از افزودن رس بنتونیت تا 7.5 درصد، نسبت به مصالح فاقد رس حدود 97 درصد کاهش یافته است و در ابتدای دیواره در مصالح با رس 7.5 درصد میزان کنش رخ داده، بسیار ناچیز است.