واکاوی پدیدهی شهر- منطقه والزامات مفهومی آن برای نواحی شهری ایران مطالعه موردی: منطقه کلانشهری مشهد
نویسندگان
1 دانشیار برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشگاه شهید بهشتی
2 استاد توسعه اقتصادی و برنامهریزی منطقهای، دانشگاه شهید بهشتی
3 کارشناس ارشد برنامهریزی منطقهای دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22111/gdij.2016.2918چکیده
مشکلات پیشروی کلانشهرها در چند دههی اخیر و عدم توانایی مدیران شهری برای حل این مشکلات، توجه نظریهپردازان را به مقیاسی فراتر از کلانشهرها یعنی سطح منطقه جلب نمود. از پدیدههای فضایی نوین جهانی در سطح منطقه، پدیدار شدن ساختاری است که به "شهر- منطقه" تعبیر شده است. مفهوم دقیق و روشن این پدیده همواره با ابهاماتی روبرو بودهاست. در این ارتباط، هدف این پژوهش واکاوی مفهوم شهر- منطقه و همچنین یافتن پاسخی برای این سؤال است که بنابر الزامات مفهوم شهر- منطقهای میتوان این اصطلاح را برای مناطق کلان شهری ایران (منطقه کلانشهری مشهد) استفاده نمود یا خیر. بنابراین، برای انجام این مقایسهی تطبیقی در ابتدا تعاریف مختلف شهر- منطقه و نقشها و عملکردهای آن بررسی گردید. در این گذار، سه مؤلفهی اصلی روابط عملکردی، روابط مدیریتی و رقابتپذیری جهانی استخراج و جمعبندی نظری شد. همچنین تبیین گردید که شهر- منطقه میتواند تکهستهای یا چندهستهای باشد که در هرحال به موازات تقسیمات تخصصی و چندگانه درونش، مجموعهای همکنش و برخوردار از صرفهجوییهای ناشی از مقیاس است. بررسی تطبیقی این مؤلفهها با ویژگیهای نظام مدیریتی و برنامهریزی فضایی در منطقهی کلانشهری مشهد گویای آن است که تنها مؤلفهی روابط عملکردی برای این منطقه صدق میکند. در واقع، از یک سو ویژگی یکپارچگی نهادی- حکومتی در منطقهی کلانشهری مشهد رعایت نشده است و از سوی دیگر با توجه به آنکه این منطقه از ظرفیتهای لازم برای ورود به مباحث رقابتپذیری جهانی برخوردار نیست لذا میتوان گفت که ویژگی رقابتپذیری در سطح فرامنطقهای برای منطقهی کلانشهری مشهد صدق نمیکند. از اینرو پیشنهاد میشود به جای واژهی شهر- منطقه، از واژگانی همچون "مناطق کلانشهری" در ایران استفاده نمود.