سنجش و ارتقای کیفیت نمایانگرهای کارکردی و اجتماعی دروازههای ورودی و خروجی شهر در راستای توسعۀ گردشگری (مطالعۀ موردی: شهر بانه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدۀ مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران
2 استاد دانشکدۀ مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشیار مهندسی شهرسازی دانشگاه کردستان
doi
10.22059/jut.2018.207101.221چکیده
دروازۀ شهر اولین فضایی است که مسافر در هنگام ورود به شهر با آن مواجه میشود و همچنین آخرین فضایی است که در هنگام خروج از شهر مخاطب بعد از طینمودن آن، از شهر خارج میشود؛ بنابراین، دروازۀ شهر در ایجاد خاطرۀ ذهنی، نقش مؤثری برعهده دارد. در فضای دروازۀ شهر، ویژگیهای طبیعی بیرون و پیرامون شهر و همچنین خصوصیات محیط انسانساخت داخل شهر قابلمشاهده است. فضای دروازۀ شهر با توجه به موقعیتی که دارد، باید عملکردها و کیفیتهای متنوع محیطی داشته باشد تا در زمانها و شرایط مختلف بهکار گرفته شود. مطلوبیت کیفیتهای محیطی دروازۀ شهر و وجود عملکردهای متنوع در آن موجب میشود که این عرصه به یک کانون فعالیتی برای جذب جمعیت تبدیل شود و فعالیت گردشگری در آن ادامه یابد. این مقاله از نوع کاربری و با روش آمیخته انجام شده است. براساس سنجههای درنظر گرفتهشده برای بررسی کیفیت نمایانگرهای کارکردی و اجتماعی در دروازههای شهر بانه، برداشتهای میدانی انجام شده و برای بررسی میزان مطلوبیت سنجهها از آزمون z با میزان اطمینان 95 درصد استفاده شده و نتایج بهدستآمده، تحلیل و بررسی شد. سپس در راستای توسعۀ گردشگری در دروازههای شهر بانه راهکارهای بهبود کیفیت کالبدی فضاهای جمعی، افزایش قابلیت دعوتکنندگی فضای دروازه، افزایش قابلیت حضور افراد در فضاهای دروازه در فصلهای مختلف سال و در طول شبانهروز، حفظ و ارتقای ایمنی و امنیت، بهبود کیفیت معابر و دسترسیها، ایجاد اختلاط کاربری و سازگاری میان کاربریها، آرامسازی ترافیک در طول مسیرهای ورود به شهرو افزایش کارایی اقتصادیارائه شد. برای هریک از راهکارهای یادشده، سیاستهای ویژهای برای تحقق آنها تعریف شده است.
