تبیین علّی درگیری شغلی معلمان تربیتبدنی بر اساس جهتگیری هدف و هیجانات تدریس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی ورزش، پژوهشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه معارف اسلامی و علوم تربیتی، دانشگاه امام صادق (ع) پردیس خواهران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تبیین درگیری شغلی معلمان بر اساس جهتگیریهای هدف با توجه به نقش میانجی هیجانات تدریس بود. از طریق نمونهگیری تصادفی، تعداد 228 معلم دوره متوسطه خانم (135) و آقا (116) از نواحی آموزشوپرورش تبریز انتخاب شدند. مشارکتکنندگان، پرسشنامه جهتگیری هدف برای تدریس (Butler, 2007)، پرسشنامه هیجانات پیشرفت معلم (Frenzel et al., 2010) و مقیاس کوتاه درگیری شغلی (Schaufeli et al., 2006) را تکمیل کردند. تحلیل دادهها با روش مدلسازی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد که جهتگیری هدف تبحری هم بهطور مستقیم و هم با میانجی گیری هیجانات مثبت تدریس، درگیری شغلی را بهطور مثبت پیشبینی میکند. در مقابل، جهتگیری هدف اجتناب از کار هم بهطور مستقیم و هم با میانجی گیری هیجانات مثبت، درگیری شغلی را منفی پیشبینی میکند. همچنین اهداف توانایی گرایشی و اجتنابی نیز صرفاً بهطور غیرمستقیم و با میانجیگری هیجانات مثبت درگیری شغلی بیشتر را پیشبینی کردند. با وجود معناداری اثر مستقیم اهداف تبحری و اجتناب از کار بر هیجانات منفی تدریس، اما این هیجان اثر معناداری بر درگیری شغلی نداشت. این نتایج نقش جهتگیریهای هدف سازگارانه را در افزایش درگیری شغلی و در مقابل جهتگیریهای هدف ناسازگارانه را در کاهش درگیری شغلی معلمان نمایان ساخت.