بررسی ساختار رمان تاریخی- عاشقانه شمس و طغرا

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زابل

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زابل

doi
10.22126/rp.2021.2275.1089
چکیده

محمدباقر خسروی (ف: 1338 هـ.ش) ازجمله نویسندگان برجسته حوزه داستان‌های تاریخی است. رمان شمس و طغرا، مهم‌ترین اثر وی  است که وقایع آن مربوط به دوران حکومت مغولان است. نویسنده در این کتاب به مسألة عشق و قوانین سخت مغولان در امر ازدواج اشاره کرده است. در این اثر داستانی عشق جریانی کاملاً معقول و منطقی دارد همراه با استواری و وفاداری، با همه خواسته‌ها و تمنّاهای یک عاشق که سرانجام به ازدواج می‌انجامد و تضادها و دوگانگی‌ها به وسیله کیمیای عشق به یگانگی و وحدت تبدیل می‌شود. با توجه به اهمیّت رمان‌های تاریخی در این نوشتار ساختار داستان تاریخی ـ عاشقانه شمس و طغرا به شیوه توصیفی تحلیلی بحث و بررسی شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که پرورش شخصیت‌ها، روابط علّت و معلولی قوی میان حوادث، فضاسازی، صحنه‌پردازی، گفت‌وگوهای متنوّع و متناسب با وضعیت موجود، انواع کشمکش‌ها و بهره‌گیری از اغلب عناصر داستانی، شمس و طغرا را مجموعه‌ای بسیار منسجم و کارآمد در زمینة داستان‌پردازی قرار داده است.