ارائهی مدل آمایشی راهکارهای بهبود معیشت روستاییان با تأکید بر امنیت پایدار (محدودهی اجرای CSP جازموریان در جنوب کرمان)
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22111/gdij.2016.2718چکیده
امروزه امنیت جوامع با ابعاد نظامی، معیشتی، محیطی و اجتماعی- فرهنگی جوامع پیوند خورده است و امنیت پایدار بدون تأمین اشتغال مطمئن و درآمدزا محقق نخواهد شد. جوامعی که امنیت پایدار و اقتصاد پایدار را به عنوان یک رسالت راهبردی نگاه میکنند شناسایی، تقویت و بالفعلسازی ظرفیتهای انسانی، سازمانی، فضایی- مکانی و... را برای تحقق اشتغال پایدار در پیش گرفتهاند. اجرای CSP در نواحی روستایی یکی از راهکارهای بینالمللی برای تحقق اقتصاد و محیط پایدار با رویکرد مشارکتی و آمایشی و منطقهای است که در سالهای اخیر در نواحی روستایی ایران از جمله جازموریان در جنوب کرمان در حال اجراست. هدف تحقیق حاضر تحلیل عملکرد CSP جازموریان در زمینه اشتغال و ارائهی مدلی مطلوب برای موفقیت بیشتر چنین برنامههایی است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی بوده و دادهها از روش کتابخانهای و میدانی با ابزار مشاهده و پرسشنامه گردآوری شدند. جامعه نمونه 8 روستای تحت اجرای CSP و 60 نفر از سرگروههای توسعه عضو CSP میباشد. روش تحلیل دادهها استفاده از آزمون Anova و Tتکنمونهای در محیط SPSS است.یافتههای تحقیق نشان داد در اکثریت روستاها نرخ موفقیت اشتغال کمتر از 50 درصد بوده است، نتایج Anova نشان داد تفاوت معناداری بین مطلوبیت سیاستهای 4 گانه در زمینهی اشتغالزایی وجود دارد و نتایج آزمون T نشان داد موفقیت مشاغل آموزشمحور بیش از مشاغل دیگر است. براساس یافتههای تحقیق سیاست آموزشمحور و سپس فضامحور نسبت به سیاستهای سازمانمحور و تجربهمحور در ایجاد اشتغال مؤثرتر بودهاند. ارائهی الگوی مطوب نیازمند تأکید بر نقاط قوت CSP و رفع ضعفهای آن است یعنی مدل مطلوب اشتغال و اقتصاد روستایی علاوه بر رعایت فرآیندی بودن، یکپارچگی و مشارکتی بودن باید براساس واقعیتهای انسانی و زیرساختی و مقتضیات محلی، معیارهای مکانی- فضایی و الگوی رفتاری ساکنان هر روستا باشد