مؤلفههای ادبیات مدرن در داستان «عقرب روی پلههای راهآهن اندیمشک»
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سازمان سمت)، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران
doi
10.22126/rp.2021.6127.1304چکیده
یکی از حوزههای مهم مطالعاتی در ادبیّات جنگ ایران، بررسی شکلگیری مؤلّفههای مدرن در آن است و تاکنون پژوهشهای زیادی در این باب صورت نگرفته است. در نوشتار پیش رو سعی شده است تا با شناسایی و تمرکز بر مؤلّفههای مدرن، رمان عقرب روی پلههای راهآهن اندیمشک که یکی از آثار مدرنیستی و برجستۀ رمان جنگ است، بازخوانی شود. در آغاز، بحث «درآمدی بر ادبیّات داستانی مدرن» مطرح خواهد شد؛ سپس تحلیل داستان مورد نظر برمبنای مؤلّفههای مدرن صورت میپذیرد؛ و در پایان، پس از بیان یافتهها، به پرسش اصلی پژوهش پاسخ داده میشود: مؤلّفههای تازه و بدیع این داستان، سبب شده است با داستانی مدرنیستی روبهرو باشیم که از لحاظ محتوا و صورت و ساختار، با عمدۀ آثار داستانی ژانر جنگ تفاوت داشته باشد و دنیایی نوین را از بُعد ساخت و صناعت دربرابر دیدگان ما بنهد. عمدۀ مؤلّفههای مدرنیستی این رمان بدیع را بدینگونه میتوان برشمرد: فرمزدایی از صورتهای معهود رمان جنگ، آشناییزدایی در حوزۀ پردازش شخصیتها، پیرنگ تازه و ذهنی، واردکردن ساحت ناخودآگاهی در متن و برجستهسازی دلالتهای آن، تمرکز بر استعارات دلالت گر، خلق فضای شعرگونه، بازیهای زبانی، چندروایتی شدن اثر، غیر خطی بودن عنصر زمان و مکان، ایجاز در متن، پیرنگهای استعاری، فردگرایی، سمبل سازی و نمادپردازی و تلاش برای خلق دلالتهای ثانویِ تخیّل و توهّم.