آشناییزدایی در آثار عباس نعلبندیان
نویسندگان
1 استادیار گروه پژوهشهای ادبی پژوهشکده زبان و ادبیّات، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رشتۀ زبان و ادبیّات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.22126/rp.2021.6172.1308چکیده
عباس نعلبندیان بهعنوان مؤلّفی فرمگرا و پیشرو تأثیر بسیاری بر تئاتر و نمایش معاصر ایران گذارد؛ دغدغۀ او هم در نمایشنامهها و هم در آثار غیر نمایشیاش «فرم» بوده است. آشناییزدایی از نکات بسیار مهمّی است که فرمالیستها، بهویژه شکلوفسکی، بر آن تأکید میکردند. این ویژگی ممتاز فرمگرایی بهصورت برجسته در آثار نعلبندیان نیز دیده میشود. باوجود این، در معدود پژوهشهایی که تاکنون راجع به او انجامگرفته، بیش از فرم به محتوای آثارش توجّه شده است. از این رو در نوشتار پیش رو کوشش شده تا ابعاد مختلف آشناییزدایی در آثار عباس نعلبندیان با تأکید بر هنجارگریزیهای واژگانی، معنایی، نوشتاری، سبکی، زمانی و نحوی بررسی و تحلیل شود و ضمن آن به آشناییزدایی در وجوه پیرامتنی این آثار نیز توجّه شود. هدف از پژوهش حاضر پاسخدادن به این پرسشهاست که هنجارگریزی و آشناییزدایی در آثار عباس نعلبندیان چگونه صورت گرفته است؟ کدام نوع از انواع هنجارگریزیها در آثار او بسامد بیشتری دارد و دلایل و زمینههای آن کدام است؟ آیا بسامد هنجارگریزی در وجوه پیرامتنی بهاندازۀ وجوه ششگانۀ مذکور در خوانش آثار او تعیینکننده است؟ نتایج پژوهش نشاندهندۀ آن است که بسامد هنجارگریزی نوشتاری (با توجّه به غلطنویسی تعمّدی مؤلّف) در آثار مورد بررسی بسیار بالاست. درزمینۀ هنجارگریزی معنایی نیز تکیه بر تضاد و تکرار بسیار زیاد است؛ همچنین رویکرد هنجارگریزانۀ نویسنده در اجزای پیرامتنی آثارش چنان پررنگ است که بهنظر میرسد در خوانش این آثار نمیتوان آن را نادیده گرفت.