تغییرات توزیع درآمد در مناطق شهری و روستایی ایران
نویسندگان
1
doi
10.30490/aead.2004.132241چکیده
توزیع درآمد دست کم به دو دلیل از اهمیت ویژهای برخوردار است: نخست بعد مهمی از عدالت را تشکیل میدهد. دوم روی متغیرهای اقتصادی، اجتماعی و غیره تأثیر او (در بسیاری موارد تأثیر مهم) می گذارد. توزیع درآمد ایجاد بسیار گوناگون دارد که در این مقاله دو بعد مهم آن یعنی توزیع شخصی و توزیع منطقه ای مورد توجه قرار دارد. توزیع درآمد با استفاده از برخی شاخص های مربوط از جمله دمکها، ضریب جینی و نسبت درآمد خانوارهای شهری به روستایی برای سال های مختلف محاسبه و روند تغییرات آن با گذشت زمان مشخص شده است. این مطالعه با استفاده از داده های ثانویه صورت گرفته است. برای تعیین روند تغییرات نیز از روش آماری رگرسیون استفاده شده و محاسبات با استفاده از نرم افزار SPSS انجام پذیرفته است. یافته های این تحقیق افت و خیرهایی را در شدت نابرابری توزیع درآمد نشان می دهد. ضریب جینی توزیع درآمد در ایران در دهه ۱۳۵۰ نزدیک به ۰/۴۵ بوده و در سالهای اولیه دوره ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ افزایش یافته و در بعضی سالها به حدود ۰/۵۰ رسیده است. ضریب جینی از سال ۱۳۵۸ تا اواسط دهه ۱۳۷۰ با فراز و فرودهایی، روندی نزولی و در سالهای اخیر روندی صعودی داشته است. مطالعه حاضر نشان می دهد که ضریب جینی توزیع درآمد کل ایران و مناطق شهری و روستایی در سال ۱۳۷۵ نسبت به سال ۱۳۹۵ کاهش یافته در حالی که ضرایب جینی توزیع درآمد ایران بین خانوارها و نیز در مناطق شهری و روستایی در سال ۱۳۷۸ نسبت به سال ۱۳۹۵ به ترتیب ۲/۳۰، ۸۹۸ و ۳/۳۶ درصد افزایش یافته است.
