نگاه اسماعیل فصیح به جنگ تحمیلی با تکیه بر «ثریا در اغما» و «زمستان 62»
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدة زبان و ادبیّات، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 استاد زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدة زبان و ادبیّات، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22126/rp.2021.5424.1233چکیده
ادبیّات داستانی جنگ به آندسته از داستانهایی گفته میشود که از جنگ، برای جنگ و دربارة جنگ و حواشی آن نوشته شده باشد. ازجمله نویسندگان ادبیّات داستانی جنگ، اسماعیل فصیح است که با نگارش دو اثر ثریّا در اغما و زمستان 62 در این گروه قرار گرفته است. با توجّه به اینکه نویسندگان ادبیّات داستانی جنگ، براساس دیدگاه خود نسبت به جنگ، به سه گروه (نگاه مثبت، نگاه منفی و نگاه خنثی یا بیطرفانه) تقسیم میشوند، در نوشتار پیش رو این دو اثر و پیامدهای جنگ در آنها و نگاه نویسنده نسبت به جنگ تحمیلی بررسی شده است. در پژوهش حاضر که براساس روش توصیفی - تحلیلی و شیوۀ کتابخانهای تنظیم شده است، با مطالعۀ پژوهشهای پیشین و بررسیهای مرتبط با این موضوع، به برداشتی متفاوت با برخی نویسندگان دربارۀ تحلیل دیدگاه فصیح در آثار جنگیاش رسیدهایم. مطالعۀ دقیق و بررسی این دو اثر نشان میدهد که فصیح نگاه منفی و بدبینانهای ندارد؛ بلکه واقعیّت جنگ را بهتصویر میکشد و با پیگیری دو جریان موازی (مثبت و منفی) داستانهایش را ادامه میدهد.