تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا به همراه مصرف مکمل سیلیمارین بر آنزیمهای کبدی در Ratهای نر مدل کبد چرب
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران
2 مربی، گروه تربیت بدنی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران
3 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v38i606.13642چکیده
مقدمه: کبد چرب غیر الکلی، از آسیبهای مزمن کبدی است که شیوع آن در جهان رو به افزایش است. از این رو، هدف از انجام مطالعهی حاضر، بررسی اثرات تمرین ورزشی به همراه مصرف مکمل سیلیمارین بر آنزیمهای کبدی و وزن Ratهای نر مدل کبد چرب بود.روشها: در این پژوهش، 40 سر Rat نر بالغ نژاد Wistar با میانگین وزنی 3 ± 159 گرم به طور تصادفی به 5 گروه (8 = n) شامل رژیم غذایی معمولی/سالین، رژیم غذایی پر چرب/سالین، رژیم غذایی پرچرب/مکمل، رژیم غذایی پرچرب/تمرین/سالین، رژیم غذایی پرچرب/تمرین/مکمل تقسیم شدند. مدلسازی کبد چرب با رژیم غذایی پر چرب که حاوی 45 درصد انرژی از کربوهیدرات، 41 درصد از چربی و 14 درصد از پروتئین بود، با دز روزانهی 10 گرم به ازای 100 گرم وزن بدن انجام شد. گروه شاهد، رژیم غذایی معمولی داشتند. گروههای تمرینی به مدت هشت هفته (5 جلسه در هفته، هر جلسه 30 دقیقه) به تمرین تناوبی در شدتی نزدیک به VO2max پرداختند. مکمل سیلیمارین و سالین به مدت 2 هفته روزانه 140 میلیگرم/کیلوگرم وزن بدن گاواژ شد. 72 ساعت بعد از اتمام تمرین، نمونهبرداری از بافت کبد جهت ارزیابی آنزیمهای کبدی انجام گرفت. دادهها با روش One-way ANOVA و آزمون تعقیبی Tukey تجزیه و تحلیل شدند (050/0 > P).یافتهها: آنزیمهای Alanine transaminase (ALT)، Aspartate aminotransferase (AST) و Alkaline phosphatase (ALP) کبدی در گروههای تمرین تناوبی و تمرین تناوبی/مکمل سیلیمارین کاهش معنیداری نسبت به گروه شاهد داشتند، اما تفاوت معنیداری در گروههای مکمل سیلیمارین نسبت به گروه شاهد دیده نشد.نتیجهگیری: استفادهی همزمان از مکمل سیلیمارین در کنار تمرینات ورزشی به ویژه از نوع تناوبی و با شدت زیاد میتواند باعث تعدیل پاسخهای التهابی و اکسایشی شود و روش مناسبی برای درمان بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی باشد.