تحلیل فضایی رابطۀ میان کیفیت محیط شهری و سرمایۀ اجتماعی (مطالعۀ موردی: محلههای شهر یزد)
نویسندگان
1 عضو هیئتعلمی گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه یزد
doi
10.22059/jhgr.2016.51247چکیده
کیفیت فضاهای شهری بهعنوان ابزار طراحان شهری درجهت ارتقا و ساماندهی محیط، قابلیت فراهمکردن بسترهای لازم برای شکلگیری و ارتقای سرمایۀ اجتماعی را دارند. وظایف فضاهای عمومی و شهری را میتوان ابزاری برای ارتباطات شبکههای اجتماعی، مکانی برای رویارویی مراسم شهروندی و مدیریت و هماهنگسازی فعالیتهای شهروندی بیان کرد. هدف از این پژوهش، ارزیابی رابطۀ میان کیفیت محیط شهری و سرمایۀ اجتماعی در شهر یزد است. این پژوهش، توصیفی از نوع رابطهای و مقایسهای است و در آن، بهمنظور تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از پرسشنامه و فرم برداشت میدانی، از دو روش آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی، آزمون همبستگی، آزمون رگرسیون و آزمون واریانس) در نرمافزار SPSS استفاده شد. جامعة آماری، شامل ساکنان شهر یزد با جمعیت 582,652 نفر است که 322 نفر از آنها در پنج محله بهعنوان نمونه درنظر گرفته شدند. براساس یافتهها، بین کیفیت محیط شهری و سرمایۀ اجتماعی، رابطهای به میزان 748/0- وجود دارد. بهعبارتی، در محلههایی با کیفیت محیط شهری بالا، میزان سرمایۀ اجتماعی پایین و در محلههایی با کیفیت محیط شهری پایین، میزان سرمایۀ اجتماعی بالاست. در زمینۀ عوامل تشکیلدهندة سرمایۀ اجتماعی در کیفیت محیط شهری، اعتماد نهادی با میزان 275/0 بیشترین تأثیر را بر تبیین تغییرات کیفیت محیط شهری دارد. همچنین از میان عوامل تأثیرگذار بر وضعیت اجتماعی و اقتصادی در کیفیت محیط شهری، نوع اشتغال با میزان 414/0 بیشترین ارتباط را با کیفیت محیط شهری داشته است.