بررسی جلوههای اغتراب در رمان "لیلة الملیار" غادة السمان
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیّات عربی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات عربی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22126/rp.2020.5615.1242چکیده
اغتراب، یکی از عمدهترین مسائلی است که از گذشته تاکنون در ادب عربی مطرح بوده است. در عصر حاضر بهعلّت تحوّلات اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی که جوامع عربی شاهد آن هستند، اغتراب و مؤلّفههای مربوط به آن، شکل تازهای به خود گرفته است. غادة السّمان نویسنده و متفکّر سوری در زمان حیاتش، شاهد استعمار و استبداد داخلی، در جوامع عربی بوده است؛ به همین دلیل اغتراب و مظاهر آن همچون دوری از وطن، سرخوردگی، بیگانگی از خود، انزوا، دوری از اجتماع و...، در آثارش بهخوبی نمود یافته است. بر این اساس، جستار پیش رو درنظر دارد با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و با هدف نشاندادن انواع اغتراب و واکنش نسبت به آنها، به واکاوی پدیدة اغتراب در رمان لیلةالملیار غادة السّمان، بپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که اغتراب در شخصیّتهای این رمان بهصورت اجتماعی، درونی، زمانی، مکانی و فرهنگی ظاهر شده است و واکنشهای متفاوتی همچون تمرّد، سازگاری یا عزلت نسبت به آن شکل گرفته است ضمن اینکه نویسنده برای بیان اغتراب از اموری همچون تکرار عبارت، تکگویی فردی، بازگشت به گذشته و... بهره جسته است.