بررسی جلوه‌های اغتراب در رمان "لیلة الملیار" غادة السمان

نویسندگان

1 استاد گروه زبان و ادبیّات‏ عربی، دانشکدة ادبیّات‏ و علوم انسانی، خوارزمی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات‏ عربی، دانشکدة ادبیّات‏ و علوم انسانی، خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22126/rp.2020.5615.1242
چکیده

اغتراب، یکی از عمده­ترین مسائلی است که از گذشته تاکنون در ادب عربی مطرح بوده است. در عصر حاضر به­علّت تحوّلات اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی که جوامع عربی شاهد آن هستند، اغتراب و مؤلّفه­های مربوط به آن، شکل تازه­ای به خود گرفته است. غادة السّمان‏ نویسنده و متفکّر سوری در زمان حیاتش، شاهد استعمار و استبداد داخلی، در جوامع عربی بوده است؛ به همین دلیل اغتراب و مظاهر آن همچون دوری از وطن، سرخوردگی، بیگانگی از خود، انزوا، دوری از اجتماع و...، در آثارش به­خوبی نمود یافته است. بر این اساس، جستار پیش رو درنظر دارد با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و با هدف نشان­دادن انواع اغتراب و واکنش نسبت به آن­ها، به واکاوی پدیدة اغتراب در رمان لیلةالملیار غادة السّمان‏، بپردازد. یافته­های پژوهش نشان می­دهد که اغتراب در شخصیّت‏­های این رمان به­صورت اجتماعی، درونی، زمانی، مکانی و فرهنگی ظاهر شده است و واکنش­های متفاوتی همچون تمرّد، سازگاری یا عزلت نسبت به آن شکل گرفته است ضمن اینکه نویسنده برای بیان اغتراب از اموری همچون تکرار عبارت، تک­گویی فردی، بازگشت به گذشته و... بهره جسته است.