سنجش میزان آگاهی عمومی ساکنان به حقوق و قوانین شهری نمونه موردی: محلهی عامری شهر اهواز
نویسندگان
1
2
doi
10.22111/gdij.2015.2226چکیده
بالا بردن میزان آگاهی عمومی ساکنان یک شهر نسبت به حقوق و قوانین شهری از جمله عوامل مهمی است که برای رسیدن به یک شهر پایدار و مطلوب باید به آن توجه کرد. آگاهی شهروندان موجب رسیدن ایشان به حقی است که جامعه برای آنها در نظر میگیرد. قوانین و مقررات شهری را میتوان به عنوان یکی از مهمترین نقاط اتصال بین مدیریت شهری و شهروندان قلمداد نمود. به تعبیر بهتر بازیگران عناصر اصلی مدیریت شهری در پرتو قوانین و مقررات شهری ضمن تعریف نقش برای خود و سایر اعضا میتوانند شهروندان را در ادارهی امور شرکت دهند. در این پژوهش هدف شناخت میزان آگاهی ساکنان محلهی عامری نسبت به حقوق و قوانین شهری است که با استناد به دادههای پژوهشی به توصیف میزان این آگاهی در بین ساکنان محلهی مورد نظر پرداخته شد. روش پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی بوده که با استفاده از نرمافزار SPSS صورت گرفته است. و یک نمونه 370 نفری در بین ساکنان محله انتخاب و میزان آگاهی در بین آنها مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان میدهد میزان آگاهی از حقوق و قوانین شهری در بین ساکنان محله اندک بوده است. از سوی دیگر شاخص مذکور با جنسیت و فعالیّت شغلی ساکنان ارتباط معناداری داشته و میزان تحصیلات و سن بر این شاخص تأثیرگذار نمیباشند.
