بررسی رمان سمفونی مردگان از منظر نظریه روایت شناسی گریماس
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان وادبیات انگلیسی، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه ولیعصر عج رفسنجان، رفسنجان، ایران
doi
10.22126/rp.2020.3891.1145چکیده
مسألۀ اساسی این مقاله، تحلیل روابط و مناسبات شخصیت ها در سمفونی مردگان عبّاس معروفی است. در این مقاله، از الگوی کنشگر گریماس بهره برده شده است. شش نقش اصلی یا به تعبیر گریماس، کنشگر، در این روایت بازیابی شده که عبارتند از: فرستنده، پذیرنده، فاعل، هدف، یاریگر و بازدارنده. بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق، در سمفونی مردگان، فرستنده علاقه است که یک مفهوم انتزاعی است؛ نه یک شخصیت عینی. پذیرنده: آیدین، فاعل: آیدین، هدف: دست یافتن به هنر و شاعری، یاریگر: مادر، معلّم آیدین، سورمه و خانوادۀ میرزاییان، و عموی آیدین؛ کنشگر بازدارنده: پدر آیدین و سپس برادرش و ایاز پاسبان هستند. نتیجۀ این پژوهش نشان می دهد که مدل گریماس در تحلیل شخصیت های سمفونی مردگان عبّاس معروفی بسیار مفید و کارآمد است. بر اساس این الگو، خواننده با ذهنیّتی روشن می تواند روابط و مناسبات شخصیت ها را پیگیریکند و برخی از ویژگی هایی را که گریماس برای حکایت های فولکلوری بر می شمارد، در این داستان می توان دید؛ از جمله اینکه قهرمان هم فاعل و هم، پذیرنده است.