«بررسی سیر تحول شخصیّت اسکندر از کشورگشایی تا پیامبری در شرفنامه نظامی»

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، گروه زبان وادبیات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران

3 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه‌ آزاد اسلامی، سبزوار، ایران

4 استادیارگروه زبان وادبیّات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه‌آزاداسلامی، سبزوار، ایران

doi
10.22126/rp.2019.4805.1193
چکیده

اسکندر مقدونی، یکی از چهره‌های تاریخ‌ساز و اثرگذار در تاریخ و تمدّن بشر بوده­است. به‌جز متون تاریخی که به صورت مفصّل دربارۀ زندگی و شخصیّت اسکندر سخن­گفته‌اند، در چند اثر به‌صورت نظم یا نثر، به داستان زندگی او پرداخته شده است. منظومه‌های داستانی نظامی، از حیث وجود شخصیّت‌های قوی و ماندگار، برجستگی قابل‌توجّهی دارند. در این پژوهش کوشش شده­است، شناختی دقیق‌تر و جزئی­تر از چهرۀ اسکندر، به‌عنوان شخصیّت اصلی شرفنامه صورت گیرد و نیز شیوه‌های شخصیّت‌پردازی نظامی و چگونگی تحوّل­یافتن اسکندر، بررسی و تحلیل شود. بدین منظور، از شخصیّت داستانی اسکندر که در مقام شخصیّت اصلی شرفنامه است، سخن خواهدرفت. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که نظامی برخلاف بسیاری از داستان‌پردازان کلاسیک، از روش نمایش غیرمستقیم بیشتر از تعریف مستقیم بهره برده است و روش‌های مورد استفادۀ او در کار خود، روندی رو به پیشرفت داشته و الگوی شخصیّت‌پردازی کاملی را در منظومة شرفنامه نشان­داده است.