کاربردهای گروتسک در داستانهای عامیانه با تکیه بر اسکندرنامۀ نقّالی
نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد گروه زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22126/rp.2019.4372.1165چکیده
با تأسیس حکومت صفوی، ایران وارد مرحلۀ جدیدی از تاریخ و ادبیّات شد. توجّه خاص به فرهنگ عامّه در این دوره سبب رواج ادبیّات و قصّههای عامیانه گردید. پرداختن به قصّههای عامیانه در این دوره، تنها به قصد سرگرمی و حفظ ارزشهای قومی و وقایع تاریخی نیست، بلکه بازتاب وقایع سیاسی، اجتماعی، مسائل اخلاقی و انتقاد از حکمرانان جامعۀ عصر صفوی در قالبی طنزگونه است. این داستانها عموماً در قهوهخانهها و فضای عمومی- که مسائل اخلاقی در آن رعایت نمیشد- روایتمیگردید. اغراق، تضاد و تعارض، آمیختگی عناصر انسانی و حیوانی، زبان توهینآمیز، دشنام، نفرین و قسم از ویژگیهای عمدۀ این قصّههاست که آنها را در ژانر گروتسک قرارمیدهد. در این مقاله نویسندگان پس از بیان تعریف گروتسک و مشخّصههای آن با روش توصیفی- تحلیلی و جمعآوری یافتهها به شیوۀ کتابخانهای و اسنادی به بررسی اینگونه در ادبیّات عامیانه با تکیه بر قصۀ اسکندرنامۀ تحریر نقّالی پرداخته و به این نتیجه رسیدهاند که ناقصالخلقگی شخصیتها؛ مسخ، ازریختافتادگی، ظاهر نابهنجار و مشمئزکننده، همچنین اغراق، تضاد و تعارض، زبان توهینآمیز، نفرین و شکنجه از مضامین گروتسکی این اثر است و بهنظرمیرسد کارکرد آن بیان وقایع زمانه و انتقاد از آن است.