ارزیابی تناسب فضایی- مکانی پارک‌های شهری با استفاده از GIS مطالعه‌ی موردی: پارک‌های محله‌ای منطقه‌ی 5 شهرداری تهران

doi
10.22111/gdij.2015.2100
چکیده

امروزه با پیشرفته شدن جوامع شهری، وجود کاربری فضای سبز و توزیع متناسب آن به یکی از مهمترین دغدغه­های مدیران شهری به ویژه در کلانشهرها تبدیل شده است. گستردگی شهر تهران به همراه متمرکزتر شدن فضای داخلی آن ضرورت توجه به وضعیت دسترسی پارک­های محله­ای را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان سازگاری پارک­های محله­­ای منطقه‌ی 5 شهرداری تهران با کاربری‌های همجوار، تحلیل میزان‌ تناسب آنها با استانداردهای موجود و همچنین مکان‌یابی اراضی متناسب با استقرار پارک­های مذکور در منطقه‌ی مورد مطالعه می­باشد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی- تحلیلی می­باشد. جهت بررسی وضعیت تناسب پارک­های محله­ای منطقه 5 شهرداری تهران، از نرم­افزار GIS و تکنیک­های موجود در آن همچون overlay(همپوشانی)، SpatialAnalysis(تحلیل­های مکانی)، Proximity (مجاورت) و Network (شبکه) بهره­گیری شده است. نتایج تجزیه و تحلیل­های به دست آمده از تکنیک­های به کار گرفته شده و همچنین استناد به خروجی مدل AHP، بیانگر آن است که بیشتر پارک­های محله­ای موجود در منطقه، در اراضی خوب و خیلی خوب استقرار یافته­ و به ندرت پارک­هایی وجود دارند که در اراضی متوسط و ضعیف مکان­گزینی شده باشند، همچنین با توجه به نقشه مذکور، هیچ کدام از پارک­های محله­ای موجود در اراضی خیلی ضعیف قرار ندارند. نکته‌ی مهم قابل اشاره در نقشه‌‌ی نهایی این است که اراضی خیلی خوب زیادی وجود دارد که استقرار کاربری­های محله­ای در آنها یا کم است و یا متوازن توزیع نشده­اند، بنابراین جهت برنامه­ریزی کاربری اراضی منطقه‌ی مورد مطاله می­توان از این اراضی با قابلیت سازگاری و تناسب خیلی خوب، جهت احداث و مکان­گزینی پارک­های محله­ای استفاده نمود.