سیمای زن در چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم و عادت می‌کنیم با تکیه بر رویکرد اجتماعی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22126/rp.2019.1769.1062
چکیده

مسائل اجتماعی از دیرباز به­عنوان یکی از مهم­ترین دغدغه­های هر انسان متعهّد به جامعة خود، مورد توجّه شاعران و نویسندگان بوده است. نویسندگان زن نیز توجّه ویژه­ای به اوضاع اجتماعی پیرامون خود و به­ویژه مسائل زنان داشته­اند.  آن­ها در آثار خود اغلب به زندگی و مسائل زنان می­پردازند و نگرش خود نسبت به زن و جایگاه او در جامعه را بیان­می­کنند. زویا پیرزاد به­عنوان نویسنده­ای رئالیست، تمام تلاش خود را صرف شرح جزئیات زندگی زنان و بازنمایی مسائل فرهنگی و اجتماعی جامعه کرده­است. یافته­های این پژوهش نشان­می­دهند که مسائل اجتماعی چون فقر و تابوشکنی به خوبی در این دو اثر بازتاب یافته­است. دیگر اینکه گروهی از زنان در خانواده و جامعه از جایگاه نسبتا خوبی برخوردارند و درمقابل گروهی دچار تحقیر و بی عدالتی شده­اند. همچنین میزان گرایش زنان به انحرافات اجتماعی، بیشتر از مردان است.